ใบสัญญาที่เคยสำคัญ ตอนนี้ก็ไม่ต่างอะไรจากขยะชิ้นหนึ่ง เมื่อดูจุนฉีกมันทิ้งอย่างไม่ใยดีพร้อมกับปาใส่หน้าจุนฮยองเต็มแรง
ก่อนที่ใบหน้าหล่อเหลาจะโน้มลงมาซุกไซ้ซอกคอขาวอย่างเอาแต่ใจ
ยงจุนฮยองยอมรับว่าไม่เคยปฏิเสธสัมผัสจากยุนดูจุนได้ แต่มันไม่ใช่กับครั้งนี้ .. ไม่ต้องการ !! เซ็กส์ที่เต็มไปด้วยความป่าเถื่อนและตัณหา ไร้ซึ่งความรู้สึกดีๆแบบนี้ เขาไม่ต้องการ
“ ดูจุน อย่าทำแบบนี้ กูขอร้อง อย่าทำ .. อย่าทำกู ”
คำพูดเสียดแทงที่เคยพูดเอาไว้ก่อนหน้าถูกความกลัวกลบไปจนหมด หลงเหลือไว้เพียงแค่น้ำเสียงสั่นเทาที่กำลังอ้อนว้อนขอร้องยุนดูจุนจากใจเท่านั้น
แต่ก็เปล่าประโยชน์ ไม่มีคำตอบใดๆจากยุนดูจุน
นอกจากการกระทำที่เริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ขาเรียวถูกแยกกว้างขึ้น
ก่อนที่นิ้วยาวจะสอดใส่เข้าไปในช่องทางรักสุดนิ้ว โดยไม่รอให้จุนฮยองมีอารมณ์ร่วมใดๆ
ทำให้ใบหน้ามนถึงกับยู่เข้าหากันด้วยความเจ็บ
“ ไม่เอา อื้ออออ เจ็บ ดูจุน เจ็บ ”
“ ครางออกมาจุนฮยอง ครางให้เหมือนทุกทีที่มึงต้องการ ”
ดูจุนสอดนิ้วเพิ่มเข้าไปในช่องทางรักของจุนฮยองแล้วจึงเร่งจังหวะให้เร็วขึ้น
ในขณะที่ฟันขาวก็ไล่กัดตั้งแต่ไหล่ลาดลงมาตามแนวไหปลาร้า
ปลายลิ้นร้อนดูดเม้มผิวเนื้อเนียนสลับกับการกัด จนเนื้อตัวจุนฮยองมีแต่รอยฟันและรอยดูด
บางทีก็มีเลือดซิบออกมาตามแรงกัด ความเจ็บแปลบแล่นไปทั่ว จนร่างบางบิดเร้าด้วยความทรมาน
“ อ่ะ อ๊ะ อ๊ะ .. พะ พอ เจ็บ ฮึก ดะ ดูจุน ได้โปรด ยะ
อย่าทำกู ”
น้ำเสียงอ้อนวอนสลับกับเสียงครางของจุนฮยองทำให้อารมณ์ดิบในตัวดูจุนพุ่งพล่านขึ้นมาอย่างฉุดไม่อยู่
แขนแกร่งสอดลงไปใต้แผ่นหลังแล้วดันตัวจุนฮยองขึ้น ก่อนจะจับแขนจุนฮยองไขว่ไปทางด้านหลัง
“ ใช้ปากมึงทำให้ของกูพร้อมใช้งานหน่อยสิ ยงจุนฮยอง ”
ดูจุนถอดกางเกงตัวเองออก
ก่อนจะชันขาขึ้นพร้อมกับรูดมือขึ้นลงกับแท่งร้อนของตัวเองแค่ให้พอตื่นตัว
ดวงตาสีนิลมองการกระทำของดูจุนแล้วความอยากก็เกิดขึ้นจนได้ แต่ความต้องการก็ยังน้อยกว่าความไม่ต้องการอยู่ดี
“ กูไม่ทำ !! ในเมื่อตอนที่กูอ้อนวอนมึง
มึงยังไม่เคยใส่ใจ แล้วทำไมตอนนี้กูต้องทำตามที่มึงบอก ”
“ เพราะกูเป็นเจ้าของชีวิตมึง ”
พูดจบก็กดหัวจุนฮยองลงตรงหว่างขาของตัวเองทันที
ใบหน้ามนพยายามหันหนีแต่ก็ถูกดูจุนกดลงที่เดิม แท่งร้อนที่เริ่มตั้งชันถูไถกับริมฝีปากเขาหลายรอบ
จนในที่สุดก็ต้องยอมเปิดปากให้ดูจุนสอดแท่งร้อนเข้าไป
“ อย่าคิดจะกัดของกู ไม่งั้นกูเอามึงตายแน่จุนฮยอง ”
“ อื้อออออ ”
แท่งร้อนที่เริ่มขยายใหญ่เต็มปากทำให้จุนฮยองต้องขยับปากออกมาดูดเม้มแค่ตรงปลายยอด
แล้วจึงค่อยๆครอบโพรงปากเข้าไปทีละนิด โดยมีมือของดูจุนกดหัวเอาไว้เป็นการให้จังหวะ
“ เก่งเหมือนเดิมเลยนะมึง อือ อื้อ ” ดูจุนครางอยู่ในลำคอด้วยความพอใจพลางอ้าขากว้างขึ้นพร้อมกับขยับตัวขึ้นลงตามความต้องการของตัวเอง
มือหนาขยุ้มผมจุน ฮยองเอาไว้ด้วยความเสียว ส่วนมืออีกข้างก็ค่อยๆลูบไล้ลงไปตามแนวกระดูกสันหลังของจุนฮยอง
ก่อนจะสอดนิ้วเข้าไปในช่องทางรักของจุนฮยองอีกรอบ
“ อื้ออ ไม่เอา กะ กูจะทำให้ ดูจุน .. อ่ะ.. อ่ะ .. อ๊ะ .. ยะ อย่า ”
จุนฮยองครางเสียงกระเส่าเมื่อดูจุนเพิ่มนิ้วทีละนิ้ว
เขาเอาปากออกจากแท่งร้อนของดูจุนเพื่อคัดค้าน แต่ยังไม่ทันจะได้พูดอะไรก็ถูกดูจุนกดหัวลงกับหว่างขาเหมือนเดิม
เมื่อขัดขืนไม่ได้จุน ฮยองจึงต้องปล่อยให้เป็นไปตามความต้องการของดูจุน
แต่ความเจ็บที่ช่องทางรักก็ทำให้จุนฮยองเผลอกัดแท่งร้อนของดูจุนไปหลายที
“ พอแล้ว .. อ๊า อ่า ..
กูได้ที่แล้ว ”
ดูจุนทึ้งผมจุนฮยองออกจากหว่างขาตัวเองพร้อมกับกดจูบลงไปที่ปากอิ่มด้วยความรุนแรง
ก่อนจะดันร่างจุนฮยองติดกับหัวเตียงพร้อมกับชันขาจุนฮยองขึ้น
ขาเรียวที่ถูกแยกกว้างทำให้สายโซ่เหยียดตรึงจนข้อเท้าขาวขึ้นรอยแดง
ความเจ็บจากข้อเท้ายังไม่เท่าที่ช่องทางรัก ยุนดูจุนเลวเกินกว่าที่เขาจะหยั่งคิดจริงๆ
ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ คืนนั้นยงจุนฮยองจะเลือกนอนอยู่บ้าน ไม่ออกไปคลับกับฮงกีและฮยอนซึง
จะได้ไม่ต้องมาพบเจอกับผู้ชายนรกอย่างยุนดูจุน !!
“ เจ็บ !! มะ ไม่ไหว ฮึก กะ กู ไม่ไหวแล้ว ดูจุน …
อ่ะ อ๊ะ อ๊ะ ” เล็บที่ไม่ค่อยยาวเท่าไหร่จิกลงกลางหลังดูจุนด้วยความเจ็บปวด
เมื่อถูกดูจุนสอดแท่งร้อนเข้ามาทางช่องทางรักทีเดียวจนสุด ทั้งๆที่ช่องทางรักของเขาในตอนนี้ทั้งแคบแล้วก็แน่นมาก
“ ไม่ไหวไม่ได้หรอกนะจุนฮยอง อ๊ะ อ่ะ อ่ะ
มึงต้องเจอกับกูอีกหลายรอบ อ๊า สุดยอด อื้ออออ ” ดูจุนจับขาจุนฮยองแยกกว้างพร้อมกับดันเข่าชิดหน้าอก
ก่อนจะซอยถี่ๆและรัวแรง โดยไม่สนใจเลยแม้แต่นิดว่าคนถูกกระทำจะเจ็บแค่ไหน
ความเจ็บปวดที่ทวีความรุนแรงขึ้นที่ช่องทางรักทำให้น้ำใสๆที่เคยพยายามกลั้นเอาไว้แทบตายไหลลงมาอาบแก้มอย่างห้ามไม่อยู่
“ เนี่ยน่ะเหรอคนที่เคยบอกว่าจะไม่มีวันทำร้ายกู
!! มึงมันเลวยิ่งกว่าสัตว์นรกอีก .. ยุนดูจุน ”
“ กูเลวได้มากกว่านี้อีก ถ้ามึงยังไม่เลิกร่าน !! อ่า อ่า อ่า ..
อ๊าาาาาาาาา ”
ดูจุนครางยาวออกมาอย่างพอใจเมื่อปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมา
เขาถอนแท่งร้อนออกทั้งๆที่น้ำสีขาวขุ่นยังไม่หยุดไหล แท่งร้อนที่เต็มไปด้วยน้ำกามถูกลากขึ้นมาถูไปมาบนหน้าท้องของจุนฮยอง
ก่อนที่เจ้าตัวจะลากปลายลิ้นร้อนไล้เลียตั้งปลายคางมนลงมาตามซอกคอ
และหยุดอยู่ตรงยอดอกเล็ก ลากลิ้นเลียวนกัดเม้มจนพอใจ แล้วจึงไล้ปลายลิ้นลงมาเลียน้ำสีขาวขุ่นที่ตัวเองปล่อยออกมาตามหน้าท้องจุนฮยองอย่างยั่วยวน
เล่นเอาจุนฮยองถึงกับเกร็งหน้าท้องด้วยความเสียว ถึงแม้ไม่อยากจะยอมรับ
แต่ก็ต้องยอมรับว่ายุนดูจุนเก่ง เก่งมากที่สามารถปลุกอารมณ์ในตัวเขา ณ สภาวะแบบนี้ขึ้นมาได้
ความเร่าร้อนที่ดูจุนมอบให้ทำให้จุนฮยองทั้งเจ็บและทรมาน แต่ในความทรมานก็กลับมีความต้องการแฝงอยู่
“ กูจะขังมึงไว้แต่ในห้อง
ล่ามโซ่เอาไว้เหมือนสัตว์เลี้ยง ถ้าได้เวลาอาหารค่อยมาป้อนข้าวป้อนน้ำ
ร่างกายมึงจะมีไว้สนองตัณหาของกู ตราบใดที่ยังอยู่ในห้องนี้ ก็อย่าหวังว่าจะได้ใส่เสื้อผ้าแม้แต่ชิ้นเดียว
!! ”
“ มึงบ้าไปแล้วเหรอไงยุนดูจุน มึงจะทำแบบนี้กับกูไม่ได้ !! กูเป็นลูกมีพ่อมีแม่ไม่ใช่สัตว์เลี้ยงของมึง
ปล่อยกู !! กูจะกลับบ้าน ปล่อยกูเดี๋ยวนี้ .. อ๊ะ !! ”
ร่างบางที่เริ่มดิ้นร้องออกมาเสียงหลงเมื่อแค่ขยับก็ปวดร้าวไปหมดทั้งตัว
จุนฮยองกัดริมฝีปากล่างแน่น แล้วจึงพยายามดิ้นให้หลุดอีกครั้ง อีกครั้ง และก็อีกครั้ง
แต่ผลก็ออกมาเหมือนเดิม เขาไม่สามารถหลุดพ้นไปจากดูจุนได้เลยแม้แต่นิด
สายตาเย็นชาที่มองมายิ่งตอกย้ำให้เขารู้ตัวว่าคนบนร่างเลวแค่ไหน
“ กูเกลียดมึง !! ต่อให้ตายอีกกี่ร้อยชาติกูก็ยังเกลียดมึง
ได้ยินมั้ยยุนดูจุนว่ากูเกลียดมึง อื้ออออออ ” คำด่าทอถูกกลืนลงคอจนหมดสิ้นเมื่อถูกดูจุนบดขยี้ริมฝีปากด้วยความรุนแรง
บทเพลงรักเร่าร้อนกำลังเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง โดยที่จุนฮยองไม่มีทางรู้ได้เลยว่ามันจะจบลงตอนไหน
เมื่อไหร่ หรือวันไหน สิ่งเดียวที่รับรู้ได้ก็คือความเจ็บปวดเท่านั้น
เจ็บทั้งร่างกายและหัวใจด้วยฝีมือของคนๆเดียว และยังเป็นคนเพียงคนเดียวที่เข้ามาในชีวิตโดยไม่มีหลักประกันอะไรสักอย่าง
นอกจากใบสัญญาจอมปลอม ทุกวันที่อยู่ด้วยกันมีแต่ความเลื่อนลอย ไร้ซึ่งความมั่นคง
แม้แต่คำว่ารักก็ยังไม่เคยได้ยินออกมาจากปาก ..
แต่คนเพียงคนเดียวนี้กลับทำให้เขารักได้อย่างไม่มีเงื่อนไข
สถานะความสัมพันธ์ระหว่างเขากับดูจุนที่เคยสงสัยมาตลอดว่ามันคืออะไร ??
วันนี้ยุนดูจุนได้ตอบคำถามที่ค้างคาใจมาโดยตลอดให้กระจ่างด้วยการกระทำเลวทราม ยังโยซอบคือคนสำคัญ
ส่วนยงจุนฮยองเป็นได้แค่ที่สนองตัณหา มีไว้เพื่อรองรับอารมณ์เท่านั้น !!
‘ มึงคือคนที่กูรักที่สุด แต่มึงก็เป็นคนที่กูเกลียดที่สุดเหมือนกัน
ยุนดูจุน ’
น้ำตาที่ไหลรินของจุนฮยองเป็นเหมือนมีดคมที่ค่อยๆกรีดลงกลางใจของดูจุนลึกลงเรื่อยๆ
ที่ทำแบบนี้ไม่ใช่ว่าไม่เจ็บ ที่ทำแบบนี้ไม่ใช่ว่าไม่รู้สึก
แต่จะให้ทำยังไงในเมื่อความรักที่ยุนดูจุนมีมันมากเกินไป
มากซะจนไม่รู้ว่าจะต้องรักยังไง .. ดูจุนรักจุนฮยองเกินกว่าจะยอมสูญเสีย
เพราะงั้นต่อให้ต้องเลวอีกสักแค่ไหนเขาก็จะทำเพื่อรั้งจุนฮยองเอาไว้
ถึงแม้ว่ามันจะเต็มไปด้วยความเกลียดชังที่ยงจุนฮยองมีต่อเขาก็ตาม
‘ กูยอมถูกเกลียด
แต่ไม่ยอมให้มึงลืมกูอีกแล้ว ยงจุนฮยอง ’
……………………………………….
สามารถติดตามเรื่องราวฉบับเต็มได้ที่
คัมซา คัมซา
^^
