NC :: Compartment 17 :: Answer

“ กูไม่เคยคิดจะนอนครางอยู่ใต้ร่างใคร โดยเฉพาะคนอย่างมึง !! ”

“ เดี๋ยวก็รู้ว่าจะครางไม่คราง ” จินแทคถอดเสื้อตัวเองทิ้งลงบนพื้นห้องอย่างไม่ใยดี ก่อนจะตามด้วยเข็มขัดแล้วจึงจัดการกระชากเสื้อเชิ้ตที่ดูจุนใส่อยู่จนขาด มือหนาลูบไล้แผ่นอกแกร่งไปมาอย่างยั่วยวน พร้อมกับเลื่อนมือลงต่ำเรื่อยๆ จนไปถึงขอบกางเกงยีนส์ และในขณะที่กำลังจะรูดซิบกางเกงดูจุนลงก็ถูกดูจุนยกเข่าขึ้นเสยเข้าเต็มคาง จนเลือดกบปาก

“ ยุนดูจุน มึง …. อั่กกก !! ” ยังไม่ทันที่จินแทคจะได้พูดอะไรก็ถูกดูจุนที่ตอนนี้ยันตัวเองลุกขึ้นนั่งได้แล้วพุ่งเข้าใส่อย่างรวดเร็ว จนล้มหงายหลังลงไปนอนกับพื้นอย่างไม่ทันตั้งตัว ตอนนี้สถานการณ์พลิกแล้ว ฮงจินแทคกำลังถูกยุนดูจุนคร่อมอยู่บนตัว แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้คนถูกคร่อมรู้สึกหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย

“ ถ้าคิดจะเล่นสงครามเซ็กส์กับกู มึงต้องอยู่ข้างล่างเท่านั้น !! ” ดูจุนกัดฟันกรอดด้วยความเจ็บปวด เพราะรู้ดีว่าตอนนี้ตัวเองฝืนร่างกายอย่างหนัก ยากำลังออกฤทธิ์ขั้นรุนแรง ดังนั้นยิ่งเขาขยับมากเท่าไหร่ก็จะยิ่งปวดกล้ามเนื้อมากเท่านั้น

“ ปฏิเสธ !! เพราะครั้งนี้กูต้องเป็นแม่ทัพนำศึก ส่วนมึงเป็นได้แค่ทหารอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของกู ” พูดจบก็พลิกร่างดูจุนลงมานอนข้างล่าง โดยที่ตัวเองก็ขึ้นคร่อมเอาไว้ ก่อนจะจู่โจมจูบคนใต้ร่างอย่างรวดเร็ว เล่นเอาดูจุนถึงกับกัดฟันแน่น ก็เคยบอกไปแล้วใช่มั้ยว่ายุนดูจุนไม่เคยคิดจะเป็นรับให้ใคร ถ้าหากไม่มีทางเลือกจริงๆเขาต้องเป็นฝ่ายกระทำเท่านั้น มือหนากระชากผมจินแทคออกมาสุดแรงเท่าที่จะทำได้พร้อมกับดันตัวเองขึ้นมาอยู่ข้างบน ก่อนจะสอดลิ้นเข้าไปในโพรงปากที่เปิดอยู่ก่อนแล้วอย่างไม่ให้คนถูกรุกได้ตั้งตัว ณ เวลานี้จึงกลายเป็นว่ายุนดูจุนเป็นผู้รุกราน และฮงจินแทคคือผู้ถูกกระทำ ลิ้นหนาเกี่ยวตวัดกันอย่างชำนาญโดยไม่มีใครยอมใคร ผลัดกันจูบ ผลัดกันกัด จนตอนนี้ทั้งลิ้นทั้งริมฝีปากต่างก็เป็นแผลทั้งสองฝ่าย และในที่สุดก็เป็นจินแทคเองที่รู้สึกว่าตัวเองกำลังเสียเปรียบ เขาจึงกระชากผมดูจุนออกพลางพลิกตัวเองขึ้นมาคร่อมร่างดูจุนเอาไว้อีกครั้ง

“ กูอยากจะรู้นัก ว่ามึงจะฝืนตัวเองได้นานแค่ไหน แต่ก็ดี ฝืนได้ฝืนไป เพราะยังไงสุดท้ายมึงก็คือคนแพ้ ”

“ อ่ะ … อึก !! ” ดูจุนกัดริมฝีปากตัวเองแน่นเพื่อไม่ให้เสียงใดๆเล็ดลอดออกมาเมื่อถูกฮงจินแทคกัดเข้าที่คอจนเลือดซิบ คิ้วหนาขมวดเข้าหากันด้วยความไม่พอใจ เมื่อรู้สึกว่าร่างกายไม่สามารถทำอะไรได้ดั่งใจเลยสักอย่าง ถ้าหากตอนนี้เขาอยู่ในสภาพปรกติคงซัดฮงจินแทคปางตายไปแล้ว ที่กล้าคิดจะกดคนอย่างเขา แต่ตอนนี้มันทำไม่ได้ !! แค่คิดจะขยับแต่ละทีความเจ็บปวดก็แล่นไปทั่วทั้งร่าง ราวกับกล้ามเนื้อกำลังถูกฉีก

มือหนาของจินแทคลูบไล้ไปทั่วร่างดูจุนด้วยความหื่นกระหาย ในขณะที่ริมฝีปากก็พรมจูบไปทั่วแผ่นอกแกร่ง ทั้งกัดทั้งดูดจนหน้าอกดูจุนมีแต่รอยแดงช้ำ และถึงแม้ว่าจะไม่ได้ยินเสียงครางดังออกมาจากปากของดูจุนแม้แต่ครั้งเดียว อารมณ์ดิบในตัวเขาก็ยังคงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ โดยไม่มีท่าทีว่าจะลดลงเลย ยิ่งสัมผัสก็ยิ่งต้องการ ราวกับกำลังถูกร่างกายของยุนดูจุนดึงดูด จนไม่สามารถหยุดยั้งความต้องการในครั้งนี้ลงได้

ปลายลิ้นร้อนรัวถี่อยู่ตรงยอดอกดูจุนหลายที จนคนใต้ร่างเกร็งไปหมดทั้งตัว ถึงแม้ว่าจะรู้สึกรังเกียจมากกว่าต้องการกับสัมผัสของฮงจินแทค แต่ยุนดูจุนก็ไม่ใช่พระอิฐพระปูนที่จะไม่เกิดอารมณ์ ดังนั้นความน่าขยะแขยงจึงมาพร้อมกับอุณหภูมิในร่างกายที่เพิ่มสูงขึ้น และทันทีที่ปลายลิ้นของจินแทคลากลงต่ำกว่าสะดือ ดูจุนก็เกร็งกล้ามเนื้อแขนอีกครั้ง เพราะยังไงก็ทำใจยอมรับสภาพของตัวเองในตอนนี้ไม่ได้ แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้กระชากหัวจินแทคออกก็ถูกล็อคข้อมือทั้งสองข้างตรึงลงกับพื้นห้องอย่างรวดเร็ว

“ เลิกฝืนได้แล้วดูจุน ยิ่งมึงฝืนมึงจะยิ่งเจ็บ กล้ามเนื้อมึงอาจฉีกได้ ถ้ายังดันทุรัง ” 

“ กล้ามเนื้อกูจะฉีกไม่ฉีกมันก็เรื่องของกู มึงอย่ามาพล่าม !! ”

“ กูเลิกพล่ามก็ได้ เพราะกูยังมีอะไรให้ทำอีกเยอะ ” จินแทคยิ้มเหยียดพลางดันขาดูจุนทั้งสองข้างให้ตั้งขึ้นพร้อมกับอ้าออก แต่มีเหรอที่ยุนดูจุนจะยอม เขาถีบเข้าที่หน้าอกฮงจินแทคสุดแรง จนคนถูกถีบถึงกับกระเด็น แรงเฮือกสุดท้ายที่เหลืออยู่ทำให้ดูจุนฝืนพยุงตัวเองลุกขึ้นนั่งได้ แต่ก็นั่งได้แค่แปปเดียวเท่านั้น แล้วก็ล้มลงไปนอนแผ่อยู่บนพื้นห้องตามเดิมอย่างหมดเรี่ยวแรง ร่างกายที่ไม่ได้ดั่งใจทำให้ดูจุนแทบจะอกแตกตาย เคยรู้สึกเกลียดใครมากๆ จนอยากจะฆ่าให้ตาย แต่ไม่สามารถทำอะไรได้มั้ย ?? นั่นแหละ .. ตอนนี้เขากำลังรู้สึกแบบนั้น

“ หมดฤทธิ์แล้วสินะมึง ต่อไปจะได้นอนนิ่งๆ ให้กูเอาง่ายๆ ” คนที่เพิ่งถูกถีบกระเด็นมองดูจุนด้วยความสะใจ แล้วจึงค่อยๆคลานเข้ามาหาเขาใกล้ๆ พลางกดต้นขาดูจุนเอาไว้แน่น ก่อนจะดันขาทั้งสองขึ้นตั้งฉากอีกครั้งพร้อมกับอ้าออก แล้วจึงโถมตัวลงไปแทรกกลางพร้อมกับบดเบียดแท่งร้อนของตัวเองลงกับแท่งร้อนดูจุนอย่างร้อนแรง

“ อ่ะ อ่า … อึกกกกก !! ” ดูจุนกัดฟันตัวเองแน่นเมื่อถูกฮงจุนแทคบดขยี้แท่งร้อนของตัวเองถูไถไปมากับแท่งร้อนของเขาผ่านเนื้อผิวกางเกงยีนส์ เสียงครางที่หลุดออกมาเป็นพักๆ ทำให้ดูจุนยิ่งต้องกัดฟันตัวเองแน่นขึ้นกว่าเดิม ในขณะที่จินแทคเองก็ครางงึมงำอยู่ในลำคออย่างพอใจ ยิ่งเห็นสีหน้าทรมานของดูจุนก็ยิ่งทำให้ความอยากเพิ่มทวีคูณ

“ ถ้ามันทรมานขนาดนั้นก็ครางออกมาสิดูจุน ”

“ ………………………………. ”  ไม่มีเสียงตอบรับใดๆจากดูจุน นอกจากแววตาราชสีห์ที่เต็มไปด้วยความเคียดแค้นเท่านั้นที่มองมา ดูจุนรู้ดีว่าถ้าหากเขาพูดอะไรออกไป เสียงครางก็ต้องหลุดออกมาด้วยอย่างแน่นอน ซึ่งมันเป็นอะไรที่เขาไม่มีวันยอม !!

“ ลองของจริงเลยแล้วกัน มึงจะได้ครางออกมาให้กูชื่นใจสักที .. อื้ออออ ” น้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความต้องการบวกกับเสียงครางของจินแทค ทำให้ดูจุนรู้ดีว่าคนบนตัวกำลังมีอารมณ์มากแค่ไหน เขาพยายามจะขยับตัวหนี แต่ก็ทำไม่ได้ ฤทธิ์ของยาแพร่ไปทั่วทุกส่วนในร่างกายแล้วจริงๆ

จินแทคถอยออกห่างจากร่างของดูจุนพลางลูบแท่งร้อนที่เริ่มแข็งชันของตัวเองผ่านทางกางเกงอยู่สองสามทีเพื่อเป็นการเช็คว่าพร้อมใช้งานหรือยัง ก่อนจะค่อยๆลูบไล้แท่งร้อนของดูจุนให้ตื่นตัวบ้าง และนั่นก็ทำให้ดูจุนหลับตาลงด้วยความทรมาน รู้สึกขยะแขยงไปหมดทั้งร่างที่ถูกจินแทคสัมผัส .. ไม่ต้องการ !! แต่กลับขัดขืนไม่ได้เลยสักนิด !! ภาพของจุนฮยองที่ถูกเขาบังคับขืนใจและทารุณอย่างแสนสาหัสย้อนกลับเข้ามาในหัวราวกับหนังที่ไม่มีฉายจบ ใบหน้าเจ็บปวดทรมาน คราบน้ำตา และคำอ้อนวอนร้องขอความเห็นใจของจุนฮยองกำลังตอกย้ำให้เขารู้ว่ามันเจ็บปวดแค่ไหนที่ต้องอยู่ในสภาพแบบนี้

‘ นี่ใช่มั้ยจุดจบของการกระทำเลวๆที่กูทำไว้กับมึง .. กูขอโทษจุนฮยอง  กูเข้าใจแล้วทุกความรู้สึกของมึง เข้าใจแล้วจริงๆ ’

“ มาทำให้ร่างกายมึงเป็นของกูอย่างสมบูรณ์กันเถอะ ยุนดูจุน ” จินแทคโน้มตัวลงทาบทับทุกสัดส่วนบนร่างกายของดูจุน พลางกระซิบข้างหูคนใต้ร่างเสียงแผ่ว ดูจุนจึงเบนหน้าหนีด้วยความรังเกียจ นี่เป็นครั้งแรกเลยจริงๆที่ยุนดูจุนรู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองกำลังถูกฆ่าให้ตายทั้งเป็นอย่างทรมาน

ปัง !!!!                             

“ พี่ดูจุน ” เสียงทุ้มของใครบางคนที่มาพร้อมกับประตูที่ถูกเปิดออกเสียงดัง ทำให้ดูจุนหันไปมองแทบจะทันที หัวใจที่เหมือนจะดับวูบไปแล้วค่อยๆเต้นแรงขึ้นอย่างมีความหวัง ถึงแม้ว่าแขกไม่ได้รับเชิญที่เพิ่งมาจะเป็นคนที่เขาไม่อยากจะเห็นหน้าก็ตาม

“ ไอ้เด็กเวรนี่ ขึ้นมาได้ยังไงวะ ใครปล่อยมึงขึ้นมา !! ” จินแทคตวาดใส่ดงอุน อย่างหัวเสียเมื่อถูกขัดจังหวะ อารมณ์ที่กำลังมาค้างเต็มที่ จนแทบจะทำให้เขาคลั่งตาย

“ ขึ้นเครื่องมามั้ง ก็เห็นๆอยู่ว่าใช้ตีนเดินมา ”

“ อย่ามากวนตีนกู แล้วก็รีบไสหัวออกไปซะ ก่อนที่กูจะเรียกคนของกูให้มาลากมึงลงไป !! ”

“ ผมจะไปก็ต่อเมื่อมีพี่ดูจุนไปด้วยเท่านั้น !! ” คำพูดของดงอุนทำให้ดูจุนปรายตามองด้วยความไม่เข้าใจ ซนดงอุนมาช่วยเขางั้นเหรอ ?? ช่วยทำไม ทั้งๆที่ความจริงหมอนั่นน่าจะหัวเราะสะใจซะมากกว่าที่เห็นเขามีสภาพแบบนี้

“ มึงกำลังจะบอกว่ามึงมาช่วยมันงั้นเหรอ บ้าไปแล้วหรือไง ซนดงอุน คิดผิดคิดใหม่ได้นะ คนอย่างยุนดูจุน ต่อให้มึงทำดีแค่ไหน มันก็ไม่มีวันยกยังโยซอบให้มึง ”

“ ตอนนี้มันไม่เกี่ยวกับพี่โยซอบ มันเกี่ยวแค่ว่าผมมาเอาตัวพี่ดูจุนกลับ ก็เท่านั้น ” สายตามุ่งมั่นของดงอุนทำให้จินแทคลุกขึ้นเดินมาเผชิญหน้ากับเขาในระยะเผาขนด้วยอารมณ์หงุดหงิดที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ

“ ถ้าคิดจะเอายุนดูจุนกลับ ก็ข้ามศพกูไปก่อนเถอะ !!! ”

ผัวะ !!

ไม่ต้องรีรออะไรอีกต่อไป เมื่อฮงจินแทคเปิดฉากซัดดงอุนซะกระเด็น ก่อนจะตามเข้าไปซ้ำทันที โดยไม่ปล่อยให้ดงอุนได้ตั้งหลักเลยแม้แต่นิด และสภาพของดงอุนที่กำลังถูกจินแทคซ้อมก็ทำให้ดูจุนจิ๊ปากออกมาอย่างหัวเสีย เพราะขืนเป็นแบบนี้ต่อไปซนดงอุนคงมีสภาพไม่ต่างอะไรกับตอนที่ถูกเขาซ้อม

“ ไอ้เด็กโง่ !! ตีนมึงมีไว้ทำไมวะ ถีบมันดิ จะปล่อยให้มันซ้อมเหรอไง ” สิ้นเสียงดูจุน ดงอุนที่กำลังถูกต่อยจนติดมุมห้องก็ถีบเข้าที่ท้องจินแทคเต็มแรง จนคนถูกถีบถึงกับเซ

“ ถีบซ้ำอีก !! ” ดงอุนรีบถีบซ้ำเข้าที่ท้องจินแทคอีกรอบตามคำสั่งของดูจุนด้วยท่าทางมึนๆ เพราะถูกจินแทคต่อยรัวจึงมีอาการเมาหมัดเล็กน้อย และในขณะที่ดงอุนกำลังสะบัดหัวตัวเองไล่ความมึนอยู่นั้น จินแทคที่ตั้งหลักได้แล้วก็ทำท่าจะพุ่งเข้าไปหาเขาอีกรอบ

“ ซนดงอุน ถีบมัน !! ” เสียงของดูจุนที่ดังขึ้น ทำให้ดงอุนหลับหูหลับตาถีบไปข้างหน้าอย่างเดียว ทั้งๆที่ไม่รู้เลยสักนิดว่ามีอะไรอยู่

“ อั่กกกกก !! ” จินแทคถูกดงอุนถีบเข้าที่ท้องแบบเต็มตีนจึงล้มลงไปกองกับพื้นด้วยความจุก ดงอุนเห็นแบบนั้นก็รีบกระโดดคร่อมเอาไว้ทันที ก่อนจะซัดหมัดลงไปที่หน้าจินแทคอย่างเมามันเป็นการเอาคืน

พลั่ก พัวะ พัวะ !!

หมัดของดงอุนที่รัวลงมาใส่หน้าไม่ยั้ง ทำให้ฮงจินแทคต้องหาตัวช่วย มือหนาคล้ำไปรอบตัวเพื่อหาว่ามีอะไรที่พอจะใช้เป็นอาวุธได้บ้าง แล้วก็เจอใส่กระถางต้นไม้ขนาดเหมาะมือ เขาจึงรีบจับมันเอาไว้แน่น ก่อนจะยกขึ้นฟาดลงไปกลางหลังดงอุน จนกระถางแตกออกเป็นเสี่ยงๆ

เพล้งงงงง

“ โอ้ยยยยยยยย ” คนถูกฟาดร้องโอดครวญล้มลงกับพื้นด้วยความเจ็บ จินแทคจึงรีบพลิกตัวขึ้นมาคร่อมดงอุนเอาไว้บ้าง พลางกระชากหัวคนข้างล่างขึ้นสุดแรง ในขณะที่มืออีกข้างก็หยิบเศษกระถางที่แตกขึ้นมา

“ มึงรนหาที่เองนะ ซนดงอุน ” ดงอุนหลับตาปี๋ไม่อยากรับรู้ถึงสิ่งที่ตัวเองกำลังจะถูกกระทำ ใบหน้าที่เขาหวงแหนกำลังจะถูกกรีดด้วยน้ำมือของฮงจินแทค

เพล้งงงงงงงง

“ อั่กกกกกกกกก ” เสียงอะไรบางอย่างแตกอีกรอบพร้อมกับที่ร่างของจินแทคร่วงลงไปกองกับพื้นข้างตัว ทำให้ดงอุนลืมตาขึ้นมามองด้วยความตกใจ แล้วก็เห็นดูจุนยืนหอบอยู่ที่ปลายเท้าของเขา สายคมจ้องมองดงอุนด้วยความเจ็บปวดเหมือนกับกำลังฝืนอะไรอยู่ ร่างที่เริ่มโอนเอนเหมือนจะล้มของดูจุน ทำให้ดงอุนรีบเด้งตัวลุกขึ้นนั่ง ก่อนจะรับร่างที่ล้มลงเอาไว้ได้ทันพอดี ตอนนี้จึงกลายเป็นว่าเขากำลังนั่งกอดร่างดูจุนเอาไว้เพื่อไม่ให้ล้มลงไปนอนกองกับพื้น โดยมีใบหน้าหล่อเหลาของดูจุนเกยวางอยู่บนไหล่ ส่วนมือก็ห้อยลงข้างลำตัวอย่างหมดแรง

“ มึงจะนั่งอึ้งอีกนานมั้ย รีบเอาเศษแจกันแทงขามันสิ ”

“ จะดีเหรอพี่ดูจุน ผมว่ามันโหดร้ายไปนะ ”

“ ถึงมึงไม่แทงมัน มันก็ต้องแทงมึง ”

“ แต่ว่า …………… ”

“ ถอยไป !! ” ยังไม่ทันที่ดงอุนจะได้พูดจบก็ถูกดูจุนผลักกระเด็นไปอีกทาง และทันทีที่เขาหันกลับไปก็พบว่าร่างของดูจุนล้มลงไปนอนกับพื้นเรียบร้อยแล้ว โดยมีเศษแจกันที่เพิ่งใช้ฟาดฮงจินแทคไปเมื่อกี้แทงอยู่ที่ไหล่

“ ช่วยไม่ได้ มึงอยากผลักมันออกเองนะดูจุน ” เสียงของจินแทคที่ดังขึ้น ทำให้ดงอุนรับรู้ได้ทันทีว่าทำไมดูจุนถึงผลักเขาออก และทำไมดูจุนถึงมีสภาพแบบนี้

‘ พี่ช่วยผมเหรอพี่ดูจุน  ?? พี่ยอมเจ็บแทนผม เพราะงั้นผมก็จะไม่ให้พี่เจ็บตัวฟรีเด็ดขาด !! ’

“ ย่าห์ !! ฮงจินแทค ” ดงอุนหยิบเศษแจกันที่อยู่ใกล้มือที่สุดขึ้นมาพร้อมกับพุ่งเข้าหาจินแทคอย่างรวดเร็ว และมันก็เป็นจังหวะที่จินแทคหันมาทางเขาพอดี เพราะงั้นดงอุนจึงแทงเศษแจกันเข้าที่หน้าอกข้างขวาของจินแทคสุดแรง และทันทีที่จินแทคเสียหลักดงอุนก็หยิบแจกันดอกไม้บนโต๊ะทำงานฟาดเข้าที่ท้ายทอยเขาอีกรอบ จนคนถูกฟาดถึงกับเดินเซไปมา แล้วจึงล้มลงสลบแน่นิ่งอยู่กับพื้นห้อง ดงอุนจึงรีบเดินเข้าไปใช้เท้าเขี่ยจินแทคอีกสองสามที เพื่อความมั่นใจว่าฮงจินแทคสลบไปแล้วจริงๆ เมื่อเห็นว่าจินแทคสลบแน่แล้ว ดงอุนก็รีบเข้าไปดูดูจุนทันที

“ พี่ดูจุน เป็นอะไรมั้ย ผมจะพาพี่ไปโรงพยาบาล พี่ต้องไม่ตายนะ ”

“ มึงอย่าเว่อร์ แผลแค่นี้กูไม่ตายหรอก ”

“ แต่มันอาจติดเชื้อได้นะ เพราะงั้นไปโรงพยาบาลเถอะพี่ดูจุน ” ดงอุนที่ดูเหมือนสติจะไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัวเริ่มทำอะไรไม่ถูก ดูจุนจึงถอนหายใจออกมาอย่างเอือมๆกับท่าทางตื่นตูมราวกับเด็กสามขวบของคนตรงหน้า

“ กูไม่เป็นไรครับคุณชายซน พากูกลับไปหาเพื่อนกูที่คลับก็พอ ”

“ พาไปที่คลับ แล้วไงต่ออะ ”

“ ไม่อะไรต่อทั้งนั้น แค่พากูกลับคลับ เดี๋ยวเพื่อนกูจัดการเอง ”

“ ตะ แต่ว่า ……… ”

“ ซนดงอุน กูจะตายก็เพราะมึงพูดมากนี่แหละ เลิกพร่ำ แล้วรีบๆพากูกลับคลับ จะรอให้ฮงจินแทคมันฟื้นขึ้นมาซ้อมมึงอีกรอบเหรอไง ถึงจะยอมหนี ” ดูจุนกลั้นหายใจออกแรงเฮือกสุดท้ายดึงเศษแจกันที่ปักไหล่ออก ทำให้เลือดสีแดงสดทะลักออกมาราวกับเขื่อนแตก ดงอุนเบิกตากว้างด้วยความตกใจ แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้พูดอะไร ก็ถูกสายตาดุๆของดูจุนปรามซะก่อน พร้อมกับสั่งออกมาด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด

“ พากูกลับคลับ !! ”

“ ก็ได้ กลับก็กลับ ” ดงอุนตอบรับพลางพยุงดูจุนลุกขึ้นด้วยความทุลักทุเล แต่สุดท้ายร่างของดูจุนก็ล้มลงกองกับพื้นอย่างง่ายดาย เรี่ยวแรงของยุนดูจุนไม่หลงเหลืออีกแล้วแม้แต่เศษเสี้ยว ถึงแม้หลายต่อหลายครั้งจะรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะตาย ไม่มีแรงเหลืออยู่เลย ขยับไม่ได้ แต่ก็ฝืนลุกขึ้นมาช่วยซนดงอุนเอาไว้จนได้ เพราะงั้นตอนนี้กล้ามเนื้อทุกส่วนในร่างกายจึงพร้อมใจกันประท้วงเขาอย่างหนัก ว่าพวกมันต้องการพักผ่อน

“ พี่เจ็บถึงขนาดเดินไม่ไหวเลยเหรอพี่ดูจุน ”

“ กูไม่ได้เจ็บ แต่กูโดนยาตัดกำลัง ทำให้ไม่มีแรง ”

“ นี่พี่โดนยาแล้วเหรอ ” ดงอุนถามออกมาอย่างไม่เชื่อหู เพราะคนที่โดนยาตัดกำลังไม่มีทางลุกขึ้นได้เลยด้วยซ้ำ ขนาดจะขยับหรือพลิกตัวยังทำไม่ได้ ถึงจะฝืนสู้ฤทธิ์ยายังไงก็ฝืนได้ไม่นาน แต่ดูจุนทนมาได้ยังไงนานขนาดนี้

‘ ยุนดูจุนคือสิ่งมหัศจรรย์ที่เรียกว่าโคตรถึกจริงๆ สมแล้วที่ใครๆก็บอกว่าพี่อันตราย ไม่สมควรเข้าไปข้องเกี่ยว แรงเยอะฉิบ !! ’

“ อย่ามามองกูด้วยสายตาแบบนั้น หันหลังมา แล้วย่อตัวลง ”

“ ย่อตัว ย่อทำไมอะ ”

“ กูบอกให้ย่อ มึงก็ย่อเถอะ ” น้ำเสียงที่เริ่มหงุดหงิดของดูจุนทำให้ดงอุนต้องยอมหันหลังแล้วย่อตัวลงตามที่เขาสั่ง จากนั้นสักพักซนดงอุนก็ได้รับรู้ว่านรกมีจริง เมื่อถูกดูจุนล็อคคอเอาไว้จากทางด้านหลังพร้อมกับออกคำสั่งอย่างชัดถอยชัดคำ

“ แบก กู กลับ คลับ !! ”

O_O !!

……………………………………..

สามารถติดตามเรื่องราวฉบับเต็มได้ที่

http://writer.dek-d.com/young_sister/story/view.php?id=983247

คัมซา คัมซา

^^