NC :: Compartment 1 :: Our Love Is Sick

             “ อื้อออ .. อ่ะ .. อ่ะ .. อ่ะ ” เสียงครางทุ้มต่ำที่ดังขึ้นมาท่ามกลางความมืด ทำให้ดูจุนถึงกับสะดุ้ง ก่อนที่สายตาคมจะมองฝ่าความมืดไปรอบๆห้องเพื่อหาต้นเสียง แต่ภายในห้องก็มืดเกินกว่าที่จะสามารถมองเห็นได้ว่าเจ้าของเสียงสิงสถิตอยู่ที่มุมไหนของห้อง

            “ ใครวะ ”

            “ ยะ โย .. อื้ออออ โย ” เจ้าของเสียงครางละเมอชื่อของคนที่ตัวเองกำลังจินตนาการถึงออกมาเสียงแผ่ว โดยที่โสตประสาทหูไม่ได้รับรู้ถึงคำถามของดูจุนเลยแม้แต่นิด เลยทำให้ไอ้คนถามเข้าใจไปเองเสร็จสรรพตามประสาคนเมาที่ไม่ค่อยจะมีสติสักเท่าไหร่ว่าคนที่นอนอยู่บนเตียงคือยังโยซอบ

            “ โยมาอยู่นี่ได้ไง ไหนบอกว่ากลับแล้ว ” ดูจุนเดินงมทางไปตามเสียงคราง ในขณะที่สายตาก็พยายามเพ่งมองไปตามทางที่แสงสว่างของแสงจันทร์ลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาเพียงน้อยนิด และทันทีที่หยุดยืนอยู่ข้างเตียง ก็ถูกคนบนเตียงกระชากแขนให้ล้มลงบนเตียงอย่างรวดเร็ว ก่อนที่เจ้าตัวจะขึ้นมาคร่อมทับเขาเอาไว้

            “ ไม่คิดจะพูดอะไรหน่อยเหรอ ”

            “ ไม่จำเป็นต้องพูด เวลาบนเตียงคือเวลาของเซ็กส์เท่านั้น ” จุนฮยองที่ช่วยตัวเองจนเสร็จมาหลายรอบถอดเข็มขัดของคนใต้ร่างออกอย่างคล่องแคล่ว โดยไม่คิดจะสนใจเลยว่าคนๆนี้คือใคร เพราะ ณ วินาทีนี้ ยงจุนฮยองไม่สนอะไรอีกแล้วนอกจากการปลดปล่อย ฤทธิ์ของยาปลุกเซ็กส์กระตุ้นทุกอารมณ์ดิบในตัวเขาให้เพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆจนทรมาน การช่วยตัวเองไม่สามารถดับอารมณ์ความต้องการลงได้เลยสักนิด

            “ แล้วอย่ามาเสียใจทีหลังก็แล้วกันที่พูดแบบนี้ ”

             ดูจุนกดหัวคนบนตัวลงมาจูบด้วยความร้อนแรง ก่อนที่พวกเขาจะแลกลิ้นกันอย่างชำนาญ ปลายลิ้นร้อนไล่ต้อนกันไปมาอย่างไม่มีใครยอมใคร จนเสียงจูบดังระงมไปทั่วทั้งห้อง มือหนาสอดเข้าไปในกางเกงของคนบนตัวทันทีที่อารมณ์ความต้องการเริ่มก่อตัวขึ้นอย่างรุนแรง แต่ยังไม่ทันที่จะได้สอดนิ้วเข้าไปในช่องทางรัก ก็ถูกกัดเข้าที่ลิ้นสุดแรง จนต้องผลักคนบนตัวออก ก่อนจะดุดลิ้นตัวเองด้วยความเจ็บ แล้วจึงพลิกตัวจุนฮยองลงมานอนข้างล่าง โดยที่ตัวเองขึ้นไปคร่อมทับอยู่ด้านบน ซึ่งไอ้คนถูกพลิกก็ไม่ได้ต่อต้านหรือขัดขืนใดๆ นอกจากล็อคคอดูจุนลงมาจูบอีกรอบด้วยความต้องการ ปลายลิ้นร้อนไล่กวาดไปทั่วทั้งโพรงปากของกันและกันอย่างร้อนแรง โดยไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่ากำลังจูบอยู่กับคนที่ตัวเองเกลียดนักเกลียดหนา ดูจุนดูดดุดริมฝีปากล่างของจุนฮยองอยู่อย่างนั้นซ้ำๆจนมันเริ่มบวมเจ่อ เขาถึงได้ยอมถอนริมฝีปากออก แต่ก็ถูกจุนฮยองกระชากคอเสื้อลงมาประกบจูบอีกครั้งด้วยความต้องการที่ไม่เคยลดน้อยลงเลย ลิ้นร้อนดูดดึงกันไปมา จนทำให้ต่างฝ่ายต่างก็รู้สึกเจ็บ ก่อนจะเริ่มรับรู้ได้ถึงกลิ่นคาวเลือดและรสชาติฝาดเฝื่อน เนื่องมาจากกัดริมฝีปากกันจนเลือดซิบ

            “ อ๊ะ !! ” จุนฮยองสะดุ้งเฮือก เมื่อถูกดูจุนล้วงมือเข้าไปในกางเกง พร้อมกับบีบเค้นแกนกายเขาอย่างหนักหน่วง และถ้าเป็นเวลาปรกติ จุนฮยองคงผลักมือดูจุนออกไปแล้ว เพราะไม่คุ้นชินกับการถูกสัมผัสราวกับตัวเองเป็นรับ แต่คงไม่ใช่สำหรับอารมณ์ในตอนนี้ เพราะนอกจากจะไม่ผลักออกแล้ว จุนฮยองยังจับมือดูจุนขยำแกนกายตัวเองอย่างเป็นจังหวะ ดูจุนจึงหัวเราะอยู่ในลำคออย่างชอบใจ ก่อนจะรวบมือทั้งสองข้างของจุนฮยองเอาไว้ด้วยมือเพียงข้างเดียว แล้วยกขึ้นเหนือหัว พร้อมกับกดลงบนเตียง ส่วนมืออีกข้างก็ยังคงนัวเนียอยู่ที่บริเวณแกนกายของจุนฮยองไม่ยอมห่าง

            “ อื้ออออออ ~ ” เสียงใสครางออกมาจากลำคอด้วยความเจ็บปนเสียว เมื่อถูกดูจุนระดมจูบไปทั่วซอกคออย่างรุนแรง ทั้งขบกัดและดูดเม้มจนเกิดเป็นรอยฟันแดงเถือก และบางที่ก็มีเลือดซิบออกมาจากรอยกัด ดูจุนจึงเลียไปตามบาดแผลอย่างชอบใจ โดยไม่สนใจเลยว่าคนถูกกระทำจะแสบ

            “ ระ .. เร่งจังหวะมือสิ .. มะ ไม่ไหวแล้ว .. อ๊ะ .. อ๊าาา .. อ่า ” ใบหน้ามนสะบัดไปมาด้วยความซ่าน เมื่อถูกกระทำทั้งข้างล่างข้างบนพร้อมกัน ฟันคมขบกัดอยู่ที่ยอดอกเขาสลับกับการดูดดุนของลิ้น โดยที่มือก็ยังคงรูดแกนกายเขาถี่รัว จนร่างเล็กเริ่มบิดเร้าด้วยความเสียว

            “ อ่า .. อ่า .. อ๊าาาา ” จุนฮยองครางยาวออกมาสุดเสียงเมื่อปลดปล่อยน้ำรักออกมาเต็มมือดูจุน ซึ่งดูจุนก็ไม่ได้คิดจะเช็ดหรือสะบัดมันออก เพราะนี่แหละคือสิ่งที่เขาจะใช้แทนเจล

            “ ถึงเวลาคืนกำไรให้พี่สักทีนะ ” ลิ้นร้อนเลียน้ำสีขาวขุ่นที่ปลายนิ้วของตัวเองด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ ก่อนจะลุกขึ้นมาถอดเสื้อยืดสีขาวที่เพิ่งแห้งของตัวออก แล้วก็ตามด้วยกางเกง จากนั้นจึงจัดการถอดกางเกงของจุนฮยองออกทั้งข้างในข้างนอก ส่วนเสื้อไม่จำเป็นต้องไปวุ่นวายกับมัน เพราะยงจุนฮยองไม่ได้ใส่มาตั้งแต่แรก

            “ บอกก่อนเลยว่าถ้ายั่วกันนัก ก็ต้องรับให้ได้ในสิ่งที่พี่ทำ ” ดูจุนบอก พร้อมกับจับคนตรงหน้าพลิกตัวนอนคว่ำ แล้วจับข้อมือเล็กมาไขว่ไว้ด้านหลัง ก่อนจะใช้เข็มขัดหมัดมือทั้งสองข้างติดกัน และทันทีที่จุนฮยองขยับก็ถูกขอบเข็มขัดบาดเข้าที่ข้อมือจนเป็นรอย ดูจุนโน้มตัวทาบทับลงไปบนร่างเล็ก พลางขบเม้มที่ใบหูขาวอย่างยั่วยวน ถึงแม้จะรู้สึกแปลกๆที่จู่ๆโยซอบก็ต้องการเขามากขนาดนี้ แต่สติของดูจุนก็ไม่หลงเหลือพอให้ประมวลผลใดๆ แม้กระทั่งสิ่งที่คอยย้ำเตือนกับตัวเองมาตลอดว่าจะไม่รุนแรงกับโยซอบ เขายังแทบจะจำไม่ได้ เพราะตอนนี้อารมณ์ดิบในตัวกำลังอยู่เหนือสติสัมปชัญญะทั้งหมด

            “ ทรมานจะตายอยู่แล้ว .. อื้อออ … รีบๆทำสักที ..  ” คนตอบก็ไม่ได้มีสติไปกว่าคนถามเลยสักนิด ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์น่ากลัวเกินกว่าจะหยั่งคิด ทั้งๆที่ถ้าเป็นเวลาปรกติ ยงจุนฮยองไม่มีทางจำไม่ได้อย่างแน่นอนว่าคนๆนี้คือยุนดูจุน แต่ก็นั่นแหละ ในเมื่อสถานการณ์มันกลายเป็นแบบนี้ไปแล้ว ก็ช่วยอะไรไม่ได้ นอกจากเลยตามเลย ปล่อยทุกอย่างให้เป็นไปตามอารมณ์

            “ แล้วอย่ามาร้องขอให้หยุดก็แล้วกัน ”  ฟันซี่คมกัดเข้าที่ใบหูขาวจนเป็นรอย ก่อนจะระดมจูบไปทั่วบริเวณหลังหูและท้ายทอย แล้วจึงไล้ริมฝีปากลงมาตามแนวกระดูดสันหลัง โดยที่ไม่ลืมทิ้งร่องรอยเอาไว้ในทุกๆที่ที่ปลายลิ้นลากผ่าน

            มือหนาจับขาทั้งสองข้างของจุนฮยองให้ตั้งเข่าขึ้น โดยที่สะโพกมนลอยเด่น และเนื่องมาจากว่าถูกหมัดมือไขว่หลัง เลยทำให้จุนฮยองต้องใช้ไหล่ทั้งสองข้างยันที่นอนเอาไว้  เพื่อทรงตัวให้อยู่ เมื่อร่างกายส่วนบนแนบลงกับที่นอน และส่วนล่างถูกยกสูง

            ดูจุนบีบเค้นสะโพกมนอย่างหนัก พร้อมกับฝังเขี้ยวลงไปหลายรอย เลยทำให้สะโพกจุนฮยองช้ำเขียวไปด้วยรอยฟัน ปลายลิ้นร้อนดุดลงไปแหวกรอยแยกของบั้นท้ายจุนฮยองออกอย่างอ้อยอิ่ง ก่อนจะมาหยุดโลมเลียอยู่ที่ปากทางรักถี่รัว น้ำเฉอะแฉะกับลิ้นอุ่นๆที่ดุดดันเข้ามาทำให้จุนฮยองถึงกับกัดหมอนแน่นด้วยความเสียวซ่านอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ความรู้สึกแบบนี้มันคืออะไร ทำไมถึงรู้สึกดีได้มากมายขนาดนี้

            ดูจุนจับขาจุนฮยองอ้ากว้างมากขึ้น พร้อมกับลูบไล้ไปทั่วต้นขา ก่อนจะไล้ปลายลิ้นไปตามซอกขาขาว แล้วไล่ลงไปตามขาอ่อนด้วยความกระหาย ในขณะที่ปลายนิ้วเรียวก็ถูไถไปมากับแกนกายของจุนฮยองที่ยังคงเหลงเหลือคราบน้ำรักติดอยู่ เพื่อให้นิ้วลื่นพอที่จะใช้เปิดทาง

            “ อ๊ะ .. อ๊าาา .. อ๊ะ ” จุนฮยองร้องลั่น เมื่อดูจุนสอดนิ้วเข้ามายังช่องทางรักที่ไม่เคยถูกรุกรานมาก่อนทีละนิ้ว จากหนึ่งเป็นสอง และจากสองเป็นสาม ก่อนจะขยับนิ้วเข้าออกถี่ๆด้วยความรุนแรง ความรู้สึกแปลกใหม่ถาโถมเข้าใส่เขาจนแทบจะตั้งรับไม่ทัน ทั้งๆที่เจ็บ แต่ทำไมถึงยังรู้สึกดี ทั้งเสียว ทั้งชื่นชอบ จนคิดว่าตัวเองผิดปรกติ แต่เขาไม่ใช่พวกมาโซ และก็ไม่มีวันใช่ ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นล้วนมาจากฤทธิ์ยา ไม่ได้มาจากความรู้สึกที่แท้จริง ยังไงเขาก็ไม่มีวันยอมรับว่าตัวเองชอบอะไรแบบนี้ !!

            “ ไม่รง ไม่รอแล้ว เอาเข้าทั้งแบบนี้แหละ !! ” ดูจุนถอนนิ้วออกมาทันทีที่รู้สึกว่าแกนกายของตัวเองตั้งชัน และพร้อมที่จะใช้งานแล้ว มือหนาจับแท่งร้อนถูไถไปมาที่ช่องทางรักของจุนฮยองเพื่อเป็นการเร้าอารมณ์ ก่อนจะฝืนดันเข้าไปทีละนิด เล่นเอาความเจ็บแล่นริ้วไปทั่วร่างของคนถูกกระทำ จุนฮยองครางออกมาเสียงแหบ พร้อมกับกัดริมฝีปากตัวเองจนเลือดซิบ รู้สึกเกร็งไปหมดทั้งตัว และรับรู้ได้ดีว่าขาของตัวเองกำลังสั่นแค่ไหน

            “ จะ .. เจ็บ !! ฮึกก .. อื้อออออ ”

            “ พี่เอาเข้าไม่ได้ อย่าเกร็งสิ ”

            “ ละ แล้วต้องทำไง .. อ๊า อ๊า .. ต้องทำไง อ๊ะ ถึงจะไม่เกร็ง ” จุนฮยองถามกลับอย่างไม่รู้ ดูจุนจึงยื่นมือไปรูดแกนกายของจุนฮยองอีกครั้งเพื่อให้เขาผ่อนคลาย และก็เหมือนจะได้ผล เมื่อปากอิ่มครางออกมาไม่ยอมหยุด ดูจุนจึงรีบฉวยโอกาสที่จุนฮยองเผลอไผลดันแท่งร้อนเข้าไปจนสุด เล่นเอาเจ้าตัวถึงกับสะดุ้งเฮือก

            “ แน่นมาก .. อ่าาาาา ~ ” ดูจุนบอกเสียงพร่า เมื่อแท่งร้อนเต้นตุบๆอยู่ในช่องทางรักที่ตอดรัดอย่างรุนแรงของจุนฮยอง

            ปึ่ก ปึ่ก ปึ่ก

            เสียงกระแทกตัวจากดูจุนดังติดกันถี่ๆ เพราะจังหวะการกระแทกเริ่มเร็วและแรงขึ้นเรื่อยๆตามอารมณ์พลุ่งพล่าน จนรสนิยมเรื่องเซ็กส์ที่แท้จริงถูกเปิดเผย มือหนาตบลงบนบั้นท้ายมนหลายทีจนแดงเถือก ก่อนจะกระชากเข็มขัดที่หมัดมือของจุนฮยองเอาไว้ขึ้นสุดแรง จนแผ่นหลังบางแอ่นขึ้นราวกับเอวจะหัก แต่ดูจุนก็ยังกระแทกไม่ยั้ง ทำให้เสียงครางของทั้งคู่ดังระงมไปทั่วทั้งห้อง จุนฮยองรู้สึกเจ็บไปหมดทั้งตัว โดยเฉพาะข้อมือที่ถูกดึงรั้ง แต่ทุกความเจ็บก็ถูกแทนที่ด้วยความเสียวไปจนหมด

            “ อ๊าาาาาาา ” ดูจุนครางออกมาอย่างพอใจเมื่อปลดปล่อยน้ำรักออกมาพร้อมๆกับจุนฮยอง ก่อนจะปล่อยร่างบางที่เต็มไปด้วยรอยแดงและรอยฟันฟุบลงนอนบนเตียง พร้อมกับแก้หมัดที่มือให้เพื่อปล่อยให้จุนฮยองเป็นอิสระ แล้วจึงล้มตัวลงนอนข้างๆ ลมหายใจหอบถี่ค่อยๆผ่อนลงเมื่อได้นอนอยู่นิ่งๆ 

            และยังไม่ทันได้หายเหนื่อย จุนฮยองก็พลิกตัวหันหน้าเข้าหาดูจุนอีกครั้ง ก่อนจะดันตัวเองขึ้นไปคร่อมทับดูจุนเอาไว้ด้วยความต้องการที่ไม่มีคำว่าสิ้นสุด ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรมาก ก็รับรู้ได้ดีว่าต่างคนก็ต่างต้องการซึ่งกันและกัน ดังนั้นบทเพลงรักจึงเริ่มต้นขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า โดยไม่รู้เลยว่าจะสิ้นสุดลงตอนไหน ในเมื่อสติสัมปชัญญะถูกฤทธิ์ยาและแอลกอฮอล์ริบรอนไปจนหมดสิ้น ยงจุนฮยองไม่อยากจะยอมรับหรอกนะว่าตัวเองเสียประตูหลังไปแล้ว แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เหมือนกันว่าตัวเองต้องการให้ยุนดูจุนปรนเปรอความเสียวซ่านแบบนี้ให้ตลอดทั้งคืน     

……………………………………………

สามารถติดตามเรื่องราวฉบับเต็มได้ที่

http://my.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1221892

คัมซา คัมซา

^^