NC : Crazy Love The Series ! Past 3 : Jealous

            “เปิดผ้าห่มเร็วครับ.. ผมช่วย” พูดด้วยน้ำเสียงกึ่งเล่นกึ่งจริงก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาตอนที่เห็นว่าใบหน้าขาวเนียนนั่นแดงแค่ไหน โฮวอนผงกหัวน้อยๆให้อีกคนที่มองมาด้วยแววตาเหมือนไม่แน่ใจพร้อมๆกับมือที่เริ่มลูบไปตามเรียวขายาว

            “โฮวอนอ่า.. ไม่เอา”

            “ไม่ได้หรอกครับ ผมต้องรับผิดชอบสิที่ทำพี่ตื่นเต้นขนาดนี้เนี่ย” พูดออกไปแบบจริงใจแต่ก็อดจะหัวเราะออกมาไม่ได้ ซองกยูมองมาทางเขาด้วยสายตาอ้อนๆก่อนจะยอมเตะผ้าห่มที่พันรอบขาออก เรือนหน้าหวานหันเข้าหาหมอนใบใหญ่เพื่อปิดซ่อนความอายตอนที่รู้สึกได้ถึงมือของโฮวอนที่ขยับลูบเบาๆอยู่ตรงต้นขา มือหนาเลื่อนมาสัมผัสเบาๆผ่านเนื้อผ้าแต่กลับเรียกเสียงหอบหายใจหนักๆจากซองกยูได้ไม่ยาก

            โฮวอนยกยิ้มบางกับท่าทางน่ารักๆของซองกยู ก่อนที่มือหนาจะค่อยๆดึงเอากางเกงขาสั้นสีดำที่ตัดกันดีกับเรือนขาขาวออกวางไว้ปลายเตียง มือซนลูบไล้ไปตามเรียวขายาวแผ่วเบาก่อนจะสอดหายเข้าไปใต้เสื้อยืดสีส้มตัวใหญ่ ในขณะที่มืออีกข้างก็ยังเคล้นคลึงอยู่บนส่วนกลางลำตัวที่ยังถูกปกปิดเอาไว้ภายใต้กางเกงผ้าเนื้อดี

            ซองกยูหอบหายใจอย่างติดขัดตอนที่อีกคนเน้นน้ำหนักมือลงบนส่วนอ่อนไหวเบาบ้างแรงบ้างสลับกันไป มือเรียวสวยวางทับลงบนริมฝีปากสีสดของตัวเองเพื่อปิดกั้นเสียงน่าอายไม่ให้เล็ดลอดออกมาในขณะที่มือข้างที่ว่างก็จิกทึ้งลงบนที่นอนเพราะความวาบหวามที่ได้รับ

            “พี่กยู.. พร้อมนะครับ?” ได้ยินเสียงอีกคนเอ่ยปากถามในจังหวะที่ชั้นในตัวจิ๋วถูกดึงออกไปจากตัว เรือนหน้าขาวเห่อร้อนขึ้นมาอีกครั้งตอนที่นึกขึ้นได้ว่าอีกฝ่ายกำลังเห็นเขาในสภาพแบบไหน

            ซองกยูครางออกมาแผ่วเบาตอนที่สัมผัสได้ถึงความอุ่นร้อนจากมือของอีกคน ฟันคมกัดริมฝีปากล่างเอาไว้แน่นแต่ก็ยังไม่วายหลุดเสียงหวานๆออกมาอยู่ดีในตอนที่อีกฝ่ายเริ่มขยับข้อมือเบาๆ

            “อย่ากัดปากสิครับ.. เดี๋ยวเป็นแผลนะ” น้ำเสียงอ่อนโยนที่มาพร้อมกับจูบแผ่วเบาบนริมฝีปาก แขนขาวยกขึ้นโอบรอบคอโฮวอนพลางจูบตอบอย่างรุนแรงตามอารมณ์ที่พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ โฮวอนถอนจูบออกมาช้าๆก่อนจะเลื่อนลงกวาดชิมซอกคอขาวโดยที่ฝ่ามือร้อนก็ยังคงทำหน้าที่ได้เป็นอย่างดี

            “อืม.. โฮวอน อ่ะ..” เสียงหวานเอ่ยเรียกชื่ออีกคนออกมาตอนที่โฮวอนปล่อยมือออกจากส่วนแข็งขืนแบบกระทันหัน โฮวอนกดจูบลงบนซอกคอขาวก่อนจะเลื่อนตัวลงมาจนหน้าคมอยู่เสมอกับส่วนกลางลำตัวของอีกคน ลมหายใจอุ่นร้อนที่รดตรงส่วนปลายทำเอาซองกยูต้องหอบหายใจออกมาหนักๆเพราะความตื่นเต้นเมื่อรับรู้ได้ว่าอีกคนกำลังจะทำอะไรต่อไปกับร่างกายของเขา

            โฮวอนยกยิ้มน้อยๆตอนที่เห็นส่วนกลางลำตัวของอีกคนที่สั่นระริกอยู่ตรงหน้า ลิ้นร้อนแตะลงบนส่วนปลายพลางแลบเลียอย่างแผ่วเบา ได้ยินเสียงครางหวานจากปากอีกคนมือหนาถึงได้เลื่อนไปประสานเอาไว้กับฝ่ามือขาวแทนถ้อยคำปลอบโยน รับรู้ได้ถึงความตื่นเต้นปนหวาดกลัวของซองกยูตอนที่อีกคนกระชับมือเขาไว้แน่นตอนที่โพรงปากอุ่นร้อนครอบครองแกนกายเข้าไปทั้งหมด ลิ้นหนาลากเลียตามความยาวของอีกคนสลับกับหยอกล้อตรงส่วนปลายอย่างใจเย็น ซองกยูปล่อยเสียงหวานๆออกมาแบบขาดห้วงตอนที่อีกฝ่ายกดริมฝีปากลงลึกจนแทบจะกลืนเขาไปทั้งหมด

            “อ่า.. โฮวอน เดี๋ยว..” เอ่ยปากห้ามได้เพียงแค่นั้นก็ต้องครางเสียงหวานออกมาอีกรอบตอนที่โฮวอนถอนริมฝีปากออกมาแล้วครอบลงไปใหม่จนสุดความยาว ขาขาวถีบดิ้นไปมาด้วยความเสียวซ่านพร้อมกับเสียงหวานที่ถูกปล่อยออกมาแบบขาดห้วง

            “อืม.. พี่กยู..” คนเป็นน้องครางเบาๆในลำคอตอนที่รู้สึกได้ว่าแกนกายของอีกคนเริ่มจะขยายใหญ่ขึ้นมาอีก โฮวอนเร่งจังหวะเร็วบ้างช้าบ้างสลับกันจนฝ่ามือขาวข้างที่ว่างเลื่อนมาประคองท้ายทอยเขา เล็บคมจิกลงบนไหล่แกร่งตอนที่ปลายลิ้นลากเลียไปตามความยาวก่อนจะหยุดหยอกล้อตรงส่วนปลายเบาๆ

            โฮวอนถอนริมฝีปากออกมาพลางยกตัวขึ้นจูบเบาๆบนริมฝีปากสวยในขณะที่มือหนาก็ทำหน้าที่แทนแบบไม่บกพร่อง แขนเรียวโอบรอบคอพลางยกตัวขึ้นจูบโฮวอนเพื่อกลั้นเสียงหวานไม่ให้หลุดออกมาตอนที่มือของอีกคนเริ่มเร่งจังหวะจนแทบจะทนไม่ไหว

            “ฮ.. โฮวอน.. อื้ม.. ใกล้แล้ว.. ปล่อย..” เสียงหวานกล่าวขาดห้วงพร้อมกับมือที่พยายามจะดันโฮวอนออกห่าง คิ้วเข้มเลิกขึ้นก่อนจะกดจูบเอาแต่ใจพร้อมกับเร่งจังหวะที่ด้านล่างจนรู้สึกได้ถึงแรงกระตุกน้อยๆกับความอุ่นร้อนที่มือ โฮวอนถึงได้ยอมถอนจูบออกมา

            แผ่นอกบางหอบหายใจหนัก ใบหน้าขาวก็ขึ้นสีเรื่ออย่างน่ารัก โฮวอนกดจูบหนักๆลงบนแก้มยุ้ยไปฟอดใหญ่ ก่อนจะเลื่อนตัวลงไปทำความสะอาดคราบขาวๆออกให้ ตาคมเหลือบขึ้นมองซองกยูที่เบือนหน้าหลบตอนที่ลิ้นร้อนกวาดเลียลงบนหน้าท้องเนียน มือขาวที่ยังประสานอยู่กับมือของเขาสั่นเบาๆจนเขาต้องกระชับให้แน่นขึ้นกว่าเก่า

            “ผมรักพี่นะ.. ซองกยู”

            “ร.. รู้แล้ว” เรือนหน้าขาวเบือนหนีตอนที่อีกคนนอนลงข้างๆพลางสวมกอดเขาไว้ในอ้อมแขน แผ่นอกแกร่งที่ชิดกับแผ่นหลังทำให้ซองกยูรับรู้ได้ว่าอีกฝ่ายใจเต้นแรงขนาดไหนตอนที่พูดคำๆนั้นออกมา เรือนหน้าหวานหันกลับมามองหน้าอีกคนที่โปรยยิ้มทะเล้นใส่เขา ก่อนจะเป็นฝ่ายกดจูบที่เร็วและแผ่วเบาลงบนริมฝีปากหยัก

            “ทำแบบนี้อ่ะ.. เดี๋ยวผมก็ทนไม่ไหวหรอก” น้ำเสียงงอแงจากคนข้างตัวทำเอาซองกยูต้องหัวเราะออกมาก มือข้างที่ว่างฟาดเบาๆบนแขนแกร่งที่โอบรอบเอวเขาไว้ก่อนที่เสียงหวานๆจะอ้อมแอ้มตอบออกมา

            “ทนไม่ไหวก็ไม่ต้องทนสิ..”

……………………………………………………………………………………………………………..

สามารถติดตามเรื่องราวฉบับเต็มได้ที่

http://writer.dek-d.com/young_sister/story/view.php?id=1176762

คัมซา คัมซา

^^

NC :: Compartment 19 :: Thank You

ดูจุนไล้ริมฝีปากลงมาตามแนวสันจมูก กดจูบลงไปอย่างนุ่มนวลเมื่อมาถึงปากอิ่ม แล้วจึงเลื่อนผ่านไปตามคาง ซอกคอ ก่อนจะค่อยๆใช้ปลายลิ้นแกะกระดุมเสื้อของจุนฮยองออกทีละเม็ดอย่างชำนาญ และทันทีที่มือหนาลูบไล้ไปตามหน้าท้องแบนราบก็ทำให้จุนฮยองเกร็งไปหมดทั้งตัว ภาพของดูจุนที่ทรมานเขาให้ตายทั้งเป็นในวันนั้นซ้อนทับกับเหตุการณ์จริงจนต้องจิกเล็บลงไปกับมือของดูจุนที่จับอยู่สุดแรง

“ ไม่เป็นไรนะจุนฮยอง ไม่เจ็บแล้ว กูรักมึง ได้ยินใช่มั้ย ว่าดูจุนรักจุนฮยองที่สุด ” น้ำเสียงทุ้มนุ่มนวลของดูจุนทำให้จุนฮยองมองหน้าเขาด้วยความสับสน ราวกับว่ากำลังยืนอยู่ตรงกลางระหว่างความกลัวและความกล้า สายตาที่เต็มไปด้วยความรักของดูจุนที่มองมาทำให้ดวงตาสีนิลเริ่มสงบลง คำว่ากลัวค่อยๆเลื่อยหายไป ถึงแม้ว่าฝันร้ายจะยังคงชัดเจน น้ำตามากมายไหลลงมาอาบแก้มอย่างไม่รู้ตัว แต่ปากอิ่มกลับหยักยิ้มออกมาอย่างไร้ซึ่งความกังวลสับสนใดๆอีกต่อไป ยุนดูจุนคนนี้ต่างหากคือความจริง เขาต้องผ่านมันไปให้ได้ ความทรงจำเลวร้ายในวันนั้น มันก็แค่ความผิดพลาด ดูจุนของเขาไม่ใช่คนร้ายกาจ แล้วก็จะไม่มีวันเป็นแบบนั้นอีกเด็ดขาด !!

“ ถึงจะกลายเป็นคนโง่หรืออะไรก็ตาม แต่กูจะเชื่อมึงแค่คนเดียว เพราะจุนฮยองก็รักดูจุนที่สุด ”

“ คืนนี้จะไม่มีคำว่าฝันร้ายอีกแล้ว จะมีก็แต่คำว่ากูรักมึง ” พูดจบก็ประกบริมฝีปากจูบลงไปที่ปากอิ่มอย่างนุ่มนวล ความหอมหวานจากรสจูบชวนฝัน ค่อยๆแทรกซึมเข้าไปในความทรงจำเลวร้าย ราวกับกำลังจะเข้าแทนที่ ในหัวของจุนฮยองกำลังถูกโจมตีอย่างหนักจากทั้งฝันร้ายและความจริง รสจูบนุ่มนวลค่อยๆร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ แต่ก็ไม่ใช่การจูบแบบดิบเถื่อน มันเป็นจูบหนักหน่วงที่เต็มไปด้วยความอบอุ่น ทำให้ภาพซ้อนทับในหัวค่อยๆเลื่อนหายไปทีละนิด

“ ดูจุนรักจุนฮยอง ” ดูจุนกระซิบข้างหูจุนฮยองแผ่วเบา หลังจากที่ผละริมฝีปากออกแล้ว ปลายลิ้นร้อนไล้เลียไปตามใบหูอย่างอ้อยอิ่ง ในขณะที่มือหนาก็ลูบไล้ไปทั่วแผ่นอกบาง ความร้อนเพราะพิษไข้จากตัวจุนฮยองเปรียบเสมือนเครื่องกระตุ้นอารมณ์ความต้องการในตัวดูจุนให้เพิ่มมากขึ้นอย่างรวดเร็ว ก่อนที่แขนแกร่งจะสอดเข้าไปใต้แผ่นหลังของจุนฮยองเอาไว้พร้อมกับพลิกคนใต้ร่างให้ขึ้นมาคร่อมอยู่ข้างบนแทน ดูจุนดันตัวจุนฮยองขึ้นเล็กน้อย แล้วจึงขยับตัวลงต่ำ จนคนตัวเล็กต้องเท้าศอกลงกับที่นอนเพื่อพยุงตัวเองเอาไว้

“ อืออออ อื้ออออ อืออออ ” จุนฮยองครางอยู่ในลำคอออกมาด้วยความเสียวเมื่อถูกกระตุ้นอารมณ์ด้วยปลายลิ้นร้อนที่เลยวนระริกอยู่ตรงยอดอกจนตั้งชัน ดูจุนเปลี่ยนไปเลียวนยอดอกอีกข้างอย่างคล่องแคล่ว พร้อมกับลูบไล้ไปทั่วบั้นท้ายจุนฮยองตามความต้องการ ริมฝีปากเรียวเริ่มพรมจูบไปทั่ว ตั้งแต่หน้าอกไล่ลงต่ำ ดูดเม้มไปตามเนื้อเนียนขาวแทบจะทุกที่ที่ปลายลิ้นร้อนลากผ่าน ความเสียวซ่านเพิ่มทวีคูณเป็นเท่าตัวเมื่อปลายลิ้นของดูจุนลากลงมาถึงสะดือ พร้อมกับเลียวนอยู่อย่างนั้น

“ อ่า ดูจุน อ่า อ้า อ้า เสียวววว อื้ออออ ” จุนฮยองพยายามดันตัวเองหนีจากการรุกรานของดูจุนแต่ก็ถูกแขนแกร่งโอบกอดรอบเอวเอาไว้แน่นพร้อมทั้งดึงกางเกงนอนของเขาออกจนร่นไปอยู่ที่เท้า ดูจุนจับสะโพกของจุนฮยองยกขึ้นพลางถดตัวลงต่ำจนปากอยู่ในระดับเดียวกันกับแกนกายของคนบนตัว จุนฮยองจึงชันเข่าขึ้นเล็กน้อยเพื่อยกตัวให้พอดีกับปากดูจุน

“ พูดคำว่ามึงรักกูสิ จะได้ไม่กลัว … กูรักมึงนะ จุนฮยอง ” ดูจุนจูบลงไปที่แกนกายจุนฮยองแผ่วเบา ก่อนจะครอบโพรงปากลงไปดูดดุดอย่างเป็นจังหวะ ทำให้จุน   ฮยองต้องชันเข่าขึ้นเล็กน้อย เพื่อให้ดูจุนดูดดุนได้ถนัดยิ่งขึ้น พร้อมทั้งอ้าขากว้าง แล้วโยกสะโพกตามด้วยความเสียวซ่าน ฟันขาวที่ขูดรูดกับแกนกายถี่ๆยิ่งทำให้จุนฮยองไม่หลงเหลือสติ ฝันร้ายเริ่มเลือนหายไปพร้อมๆกับที่ภาพความทรงจำใหม่เข้ามาแทนที่ ตอนนี้ยงจุนฮยองไม่รู้แล้วว่าร่างกายที่ร้อนไปหมดของตัวเองเป็นเพราะพิษไข้หรือยุนดูจุน

“ อะ อ่ะ อ่ะ .. กูรัก .. อ้าา .. มึง อืออ อื้อออ … ดูจุน  ”  น้ำสีขาวที่เริ่มปริ่มออกมาจากตรงปลายยอดแกนกาย ทำให้ดูจุนเอาปากออก พร้อมกับไล้เลียปลายลิ้นไปที่ช่องทางรักของจุนฮยองแทน รัวลิ้นหยอกล้อให้คนด้านบนได้เสียวท้องน้อยแค่พอประมาณ แล้วจึงลากปลายลิ้นไปตามร่องผ่านหว่างขาจุนฮยองออกมา คนตัวสูงรีบถอดกางเกงตัวเองออกอย่างรวดเร็ว ก่อนจะใช้มือรูดแกนกายตัวเองขึ้นลงถี่ๆ จนมันตั้งชันและขยายใหญ่ขึ้น จึงเอามาถูไถที่ช่องทางรักของจุนฮยอง

“ จุนฮยอง .. อื้ออออ .. รักนะ.. อ่า อ่า ” ดูจุนครางออกมาอย่างพอใจพร้อมกับจับสะโพกจุนฮยองให้ยกก้นขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะสอดแท่งร้อนของตัวเองเข้าไปในช่องทางรักของจุนฮยองช้าๆ ตอนนี้จึงกลายเป็นว่าจุนฮยองกำลังนอนคว่ำในท่ากึ่งคุกเข่า โดยที่หน้าอกแตะพื้น ยกสะโพกขึ้นสูงพอประมาณ โดยมีดูจุนคุกเข่าอยู่ด้านหลังค่อยๆกระแทกแท่งร้อนของตัวเองเข้าไปในช่องทางรักที่ตอดรัดของจุนฮยองอย่างค่อยเป็นค่อยไปจนสุด แล้วจึงเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นตามความต้องการที่เพิ่มสูง ในขณะที่มือหนาก็ลูบคล้ำแกนกายจุนฮยองหนักๆ

“ อ่ะ อ่ะ อ้ะ…  ดูจุน … อื้ออออ … อ่ะ อ่า อ่า อ้าาาาาาาาา ~ ” จุนฮยองครางออกมาสุดเสียงเมื่อถึงจุดสุดยอด น้ำสีขาวขุ่นเลอะออกมาเปื้อนมือดูจุนเต็มไปหมด แต่เจ้าของมือกลับไม่ยอมเอามือออก แถมยังรูดแกนกายจุนฮยองขึ้นลงถี่ๆ เพื่อปลุกอารมณ์อีกรอบ ในขณะที่ตัวเองก็เร่งจังหวะขยับแท่งร้อนที่อยู่ในตัวจุนฮยองให้เร็วขึ้น อารมณ์ที่เพิ่งสงบลงไม่ถึงสามวิจึงกลับมาอีกครั้งอย่างช่วยไม่ได้ แกนกายที่เพิ่งปลดปล่อยตั้งชันอย่างรวดเร็วพร้อมกับเสียงครางที่ดังระงมของทั้งคู่

“ อ่า .. กูคิดถึงมึง จุนฮยอง .. อือ อื้อออออออ ”

“ เร็วอีกดูจุน .. อ้า อ่า .. กูไม่ไหวแล้ว ”

“ อ่ะ … อ่ะ …  อ้ะ … อ้ะ …. อื้อออออออ ” ดูจุนกับจุนฮยองกระตุกพร้อมกันแทบจะทันที เมื่อปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมาแล้ว ร่างบางของจุนฮยองล้มฟุบลงกับที่นอนอย่างหมดแรง เพราะปลดปล่อยไปถึงสองรอบติด อาการปวดหัวค่อยๆดีขึ้น ในขณะที่เนื้อตัวก็เริ่มหายร้อนบ้างแล้ว ส่วนดูจุนนั้นกลับรู้สึกเหมือนร่างกายตัวเองอุ่นขึ้นมาอย่างผิดปรกติ ซึ่งเขารู้ดีอยู่แล้วว่ามันต้องกลายเป็นแบบนี้ ถ้ามีอะไรกันกับจุนฮยองตอนที่ยังมีไข้

“ ยังปวดหัวอยู่มั้ย เห็นฝันร้ายอยู่หรือเปล่า ” ดูจุนถามพลางกดจูบลงไปที่เอวบางพร้อมกับดูดเม้มจนขึ้นรอย จุนฮยองจึงตอบรับอยู่ในลำคอเสียงค่อย ฝันร้ายถูกแทนที่ด้วยความทรงจำใหม่อย่างสมบูรณ์ ถึงแม้ว่าจะยังคงหลงเหลือบาดแผลอยู่บ้างแต่จุนฮยองก็ไม่กลัวอีกแล้ว ถ้ามียุนดูจุนอยู่ด้วย เขาจะไม่มีวันเสียใจที่เลือกดูจุน

“ สร้างฝันดีให้บ้างสิ ”

“ ไหวเปล่าล่ะ ”

“ ถ้าไม่ไหวจะถามทำไม ” ดูจุนหัวเราะออกมายิ้มๆกับคำพูดของจุนฮยอง คนไม่สบายมักมีความต้องการสูงกว่าคนปรกติจริงๆสินะ เป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ยที่ยงจุน    ฮยองออกปากพูดเองว่าต้องการ โดยที่ไม่ต้องกระตุ้นใดๆ กะจะเอาไข้มาฝากไว้ที่เขาหมดเลยเหรอไง

“ แล้วคิดว่ากูจะไหวมั้ย ”

“ เรื่องแบบนี้มึงเคยไม่ไหวด้วยเหรอ ” ดวงตาสีนิลปรายตามองดูจุนที่ยังคงยุ่มย่ามอยู่กับเอวของเขาด้วยความต้องการ ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงรู้สึกต้องการขนาดนี้ รู้เพียงแต่ว่าต้องการแค่ยุนดูจุน

ริมฝีปากเรียวไล่พรมจูบไปทั่วแผ่นหลังบางพร้อมกับขยับตัวขึ้นมานอนในระดับเดียวกันกับจุนฮยอง รอยแดงที่เกิดจากการดูดเม้มจากริมฝีปากของดูจุนเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อดูจุนยังคงดูดเม้มผิวเนื้อเนียนของจุนฮยองไปทั่ว ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนข้างๆจุนฮยองพร้อมกับพลิกร่างจุนฮยองที่นอนคว่ำอยู่ให้นอนตะแคงหันหลังให้เขาแทน มือหนาลูบไล้ไปตามต้นขาเนียนอย่างยั่วยวน แล้วจึงยกขาจุนฮยองข้างหนึ่งพาดกับต้นขาเขาเอาไว้

“ อื้อออออ ดูจุน ทำอะไร ”

“ ทำให้มึงฝันดีไง ” ดูจุนยกยิ้มเจ้าเล่ห์พลางกอบกุมแกนกายจุนฮยองเอาไว้ แล้วจึงออกแรงบีบแรงบ้างเบาบ้าง จนคนถูกกระทำถึงกับต้องบิดตัวไปมาด้วยความเสียว และนั่นก็ทำให้ช่องทางรักของเขากระทบโดนแท่งร้อนดูจุนหลายรอบราวกับว่าคนข้างหลังต้องการจะให้เป็นแบบนี้อยู่แล้ว เมื่อเห็นว่าแท่งร้อนของตัวเองแข็งชันขึ้นอีกครั้งดูจุนก็ดันเข้าไปในช่องทางรักของจุนฮยองจนสุด

“ โยกสะโพกแบบนั้นแหละจุนฮยอง …. อ๊า อ๊า ~ ” ดูจุนจับขาจุนฮยองข้างที่พาดกับต้นขาเขาให้อ้ากว้างขึ้น พลางเด้งสะโพกสวนกับจุนฮยองถี่ๆ ช่องทางรักที่ค่อนข้างอุ่นและตอดรัดของจุนฮยองทำให้อารมณ์ดูจุนพุ่งพล่าน เสียงเนื้อกระทบกันดังสลับกับเสียงครางระงมไปทั่วห้อง ใบหน้ามนเชิดขึ้นด้วยความซ่าน เมื่อมืออีกข้างของดูจุนสอดลอดมาข้างกายแล้วขยี้ยอดอกเล็กจนตั้งชัน เหงื่อเม็ดเล็กๆซึมพราวไปหมดทั้งสองร่าง เมื่อต่างฝ่ายต่างก็ต้องการ

“ ดะ ดูจุน อื้ออออ เสียวท้องน้อย … อ๊า…  อ๊า … อ๊า ” จุนฮยองหันหลับไปมองหน้าดูจุนพลางใช้มือลูบไล้ตามสันกรามของเขาแผ่วเบา แล้วจึงกดท้ายทอยดูจุนลงมาประกบริมฝีปากแลกลิ้นกันอย่างเร่าร้อน ในขณะที่ส่วนล่างก็ยังคงกระแทกติดกันถี่รัว ส่วนมือของดูจุนก็ยังคงสลับผลัดเปลี่ยนบดขยี้ยอดอกทั้งสองข้างของจุนฮยองไปมาไม่ยอมห่าง ความเสียวซ่านพุ่งพล่านไปทั่วร่าง จนต้องครางอู้อี้ออกมา ทั้งๆที่ยังจูบกันอยู่ ดูจุนเร่งจังหวะกระแทกแท่งร้อนของตัวเองลงกับช่องทางรักจุนฮยองให้เร็วขึ้น เมื่อเริ่มรับรู้ถึงความทรมานที่ต้องการปลดปล่อยของตัวเอง

“  อ๊ะ .. อ๊ะ .. อ๊ะ .. อื้อออออ .. อ้า .. อ้า .. อ๊า ” เสียงครางประสานกันดังออกมาตามแรงอารมณ์อย่างเสียวซ่าน ก่อนที่ดูจุนจะปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมาอีกรอบแล้วจึงตามมาด้วยจุนฮยองติดๆ หน้าอกของทั้งคู่กระเพื่อมขึ้นลงอย่างเป็นจังหวะเชื่องช้าด้วยความเหน็ดเหนื่อยจากบทเพลงรักที่เพิ่งจบลง จุนฮยองพลิกตัวหันหน้ามาหาดูจุนพร้อมกับลูบแก้มเขาอย่างอ่อนโยน ก่อนที่ปากอิ่มจะหยักยิ้มออกมาบางๆ

“ ขอบคุณนะ ที่เกิดมาเพื่อรักกู ”

“ ขอบคุณเหมือนกันที่เลือกกู ” ดูจุนยิ้มตอบจุนฮยองพลางจูบลงที่หน้าผากของคนตรงหน้าด้วยความรัก ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง วันที่เขาได้ยงจุนฮยองคนเดิมกลับคืนมา ไม่จำเป็นต้องน่ารักอ่อนโยนเหมือนแจซุน แค่เป็นจุนฮยองคนขี้โวยวาย แต่รักได้แค่ยุนดูจุนก็พอ

“ แจซุนคือรักแรกของกู และมึงจะเป็นความรักครั้งสุดท้าย ไม่ว่าจะแจซุนหรือจุนฮยอง กูก็รักมึง ”

“ ยงกุนก็รักพี่ดูจุนฮะ … ส่วนกูก็รักมึงนะ ยุนดูจุน ” จุนฮยองอมยิ้มออกมาเขินๆกับคำพูดของตัวเอง โดยไม่รู้เลยว่ายุนดูจุนเองก็แทบจะบ้าตายอยู่แล้วกับความน่ารักแบบปรอทแตกของแฟนตัวเอง

“ ไปหัดทำตัวน่ารักแบบนี้มาจากไหนครับแฟน สงสัยคืนนี้ไม่ต้องนอนกันแล้วมั้ง ”

“ ก็ไม่ค่อยอยากจะนอนสักเท่าไหร่หรอก ”

“ แล้วอย่ามาอ้อนให้กูหยุดกลางคันก็แล้วกัน ”

“ มีเหตุผลอะไรที่กูต้องหยุดฝันดี ” คำตอบทีเล่นทีจริงของจุนฮยองทำให้ดูจุนยิ้มตาม ก่อนจะกดจูบลงไปที่ริมฝีปากอิ่มหนักๆ เพื่อเป็นการเริ่มต้นบทเพลงรักครั้งใหม่ขึ้นอีกรอบ โดยที่ไม่รู้เลยว่ามันจะจบลงที่รอบไหน

ไม่รู้ว่าคืนนี้จุนฮยองพูดคำว่ารักไปกี่รอบ หรือได้ยินจากดูจุนกี่ครั้งแล้ว แต่ก็ยังรู้สึกอบอุ่นใจเสมอที่ได้ยินและได้พูด เพราะหัวใจของพวกเขาทั้งสองกำลังเต้นเป็นจังหวะเดียวกันที่เรียกว่าจังหวะรัก

…………………………………………

สามารถติดตามเรื่องราวฉบับเต็มได้ที่

http://writer.dek-d.com/young_sister/story/view.php?id=983247

คัมซา คัมซา

^^