วันจันทร์ที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2557

NC :: Compartment 19 :: Thank You









ดูจุนไล้ริมฝีปากลงมาตามแนวสันจมูก กดจูบลงไปอย่างนุ่มนวลเมื่อมาถึงปากอิ่ม แล้วจึงเลื่อนผ่านไปตามคาง ซอกคอ ก่อนจะค่อยๆใช้ปลายลิ้นแกะกระดุมเสื้อของจุนฮยองออกทีละเม็ดอย่างชำนาญ และทันทีที่มือหนาลูบไล้ไปตามหน้าท้องแบนราบก็ทำให้จุนฮยองเกร็งไปหมดทั้งตัว ภาพของดูจุนที่ทรมานเขาให้ตายทั้งเป็นในวันนั้นซ้อนทับกับเหตุการณ์จริงจนต้องจิกเล็บลงไปกับมือของดูจุนที่จับอยู่สุดแรง


“ ไม่เป็นไรนะจุนฮยอง ไม่เจ็บแล้ว กูรักมึง ได้ยินใช่มั้ย ว่าดูจุนรักจุนฮยองที่สุด ” น้ำเสียงทุ้มนุ่มนวลของดูจุนทำให้จุนฮยองมองหน้าเขาด้วยความสับสน ราวกับว่ากำลังยืนอยู่ตรงกลางระหว่างความกลัวและความกล้า สายตาที่เต็มไปด้วยความรักของดูจุนที่มองมาทำให้ดวงตาสีนิลเริ่มสงบลง คำว่ากลัวค่อยๆเลื่อยหายไป ถึงแม้ว่าฝันร้ายจะยังคงชัดเจน น้ำตามากมายไหลลงมาอาบแก้มอย่างไม่รู้ตัว แต่ปากอิ่มกลับหยักยิ้มออกมาอย่างไร้ซึ่งความกังวลสับสนใดๆอีกต่อไป ยุนดูจุนคนนี้ต่างหากคือความจริง เขาต้องผ่านมันไปให้ได้ ความทรงจำเลวร้ายในวันนั้น มันก็แค่ความผิดพลาด ดูจุนของเขาไม่ใช่คนร้ายกาจ แล้วก็จะไม่มีวันเป็นแบบนั้นอีกเด็ดขาด !!


“ ถึงจะกลายเป็นคนโง่หรืออะไรก็ตาม แต่กูจะเชื่อมึงแค่คนเดียว เพราะจุนฮยองก็รักดูจุนที่สุด ”


“ คืนนี้จะไม่มีคำว่าฝันร้ายอีกแล้ว จะมีก็แต่คำว่ากูรักมึง ” พูดจบก็ประกบริมฝีปากจูบลงไปที่ปากอิ่มอย่างนุ่มนวล ความหอมหวานจากรสจูบชวนฝัน ค่อยๆแทรกซึมเข้าไปในความทรงจำเลวร้าย ราวกับกำลังจะเข้าแทนที่ ในหัวของจุนฮยองกำลังถูกโจมตีอย่างหนักจากทั้งฝันร้ายและความจริง รสจูบนุ่มนวลค่อยๆร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ แต่ก็ไม่ใช่การจูบแบบดิบเถื่อน มันเป็นจูบหนักหน่วงที่เต็มไปด้วยความอบอุ่น ทำให้ภาพซ้อนทับในหัวค่อยๆเลื่อนหายไปทีละนิด


“ ดูจุนรักจุนฮยอง ” ดูจุนกระซิบข้างหูจุนฮยองแผ่วเบา หลังจากที่ผละริมฝีปากออกแล้ว ปลายลิ้นร้อนไล้เลียไปตามใบหูอย่างอ้อยอิ่ง ในขณะที่มือหนาก็ลูบไล้ไปทั่วแผ่นอกบาง ความร้อนเพราะพิษไข้จากตัวจุนฮยองเปรียบเสมือนเครื่องกระตุ้นอารมณ์ความต้องการในตัวดูจุนให้เพิ่มมากขึ้นอย่างรวดเร็ว ก่อนที่แขนแกร่งจะสอดเข้าไปใต้แผ่นหลังของจุนฮยองเอาไว้พร้อมกับพลิกคนใต้ร่างให้ขึ้นมาคร่อมอยู่ข้างบนแทน ดูจุนดันตัวจุนฮยองขึ้นเล็กน้อย แล้วจึงขยับตัวลงต่ำ จนคนตัวเล็กต้องเท้าศอกลงกับที่นอนเพื่อพยุงตัวเองเอาไว้


“ อืออออ อื้ออออ อืออออ ” จุนฮยองครางอยู่ในลำคอออกมาด้วยความเสียวเมื่อถูกกระตุ้นอารมณ์ด้วยปลายลิ้นร้อนที่เลยวนระริกอยู่ตรงยอดอกจนตั้งชัน ดูจุนเปลี่ยนไปเลียวนยอดอกอีกข้างอย่างคล่องแคล่ว พร้อมกับลูบไล้ไปทั่วบั้นท้ายจุนฮยองตามความต้องการ ริมฝีปากเรียวเริ่มพรมจูบไปทั่ว ตั้งแต่หน้าอกไล่ลงต่ำ ดูดเม้มไปตามเนื้อเนียนขาวแทบจะทุกที่ที่ปลายลิ้นร้อนลากผ่าน ความเสียวซ่านเพิ่มทวีคูณเป็นเท่าตัวเมื่อปลายลิ้นของดูจุนลากลงมาถึงสะดือ พร้อมกับเลียวนอยู่อย่างนั้น


“ อ่า ดูจุน อ่า อ้า อ้า เสียวววว อื้ออออ ” จุนฮยองพยายามดันตัวเองหนีจากการรุกรานของดูจุนแต่ก็ถูกแขนแกร่งโอบกอดรอบเอวเอาไว้แน่นพร้อมทั้งดึงกางเกงนอนของเขาออกจนร่นไปอยู่ที่เท้า ดูจุนจับสะโพกของจุนฮยองยกขึ้นพลางถดตัวลงต่ำจนปากอยู่ในระดับเดียวกันกับแกนกายของคนบนตัว จุนฮยองจึงชันเข่าขึ้นเล็กน้อยเพื่อยกตัวให้พอดีกับปากดูจุน


“ พูดคำว่ามึงรักกูสิ จะได้ไม่กลัว กูรักมึงนะ จุนฮยอง ” ดูจุนจูบลงไปที่แกนกายจุนฮยองแผ่วเบา ก่อนจะครอบโพรงปากลงไปดูดดุดอย่างเป็นจังหวะ ทำให้จุน   ฮยองต้องชันเข่าขึ้นเล็กน้อย เพื่อให้ดูจุนดูดดุนได้ถนัดยิ่งขึ้น พร้อมทั้งอ้าขากว้าง แล้วโยกสะโพกตามด้วยความเสียวซ่าน ฟันขาวที่ขูดรูดกับแกนกายถี่ๆยิ่งทำให้จุนฮยองไม่หลงเหลือสติ ฝันร้ายเริ่มเลือนหายไปพร้อมๆกับที่ภาพความทรงจำใหม่เข้ามาแทนที่ ตอนนี้ยงจุนฮยองไม่รู้แล้วว่าร่างกายที่ร้อนไปหมดของตัวเองเป็นเพราะพิษไข้หรือยุนดูจุน


“ อะ อ่ะ อ่ะ .. กูรัก .. อ้าา .. มึง อืออ อื้อออ ดูจุน  ”  น้ำสีขาวที่เริ่มปริ่มออกมาจากตรงปลายยอดแกนกาย ทำให้ดูจุนเอาปากออก พร้อมกับไล้เลียปลายลิ้นไปที่ช่องทางรักของจุนฮยองแทน รัวลิ้นหยอกล้อให้คนด้านบนได้เสียวท้องน้อยแค่พอประมาณ แล้วจึงลากปลายลิ้นไปตามร่องผ่านหว่างขาจุนฮยองออกมา คนตัวสูงรีบถอดกางเกงตัวเองออกอย่างรวดเร็ว ก่อนจะใช้มือรูดแกนกายตัวเองขึ้นลงถี่ๆ จนมันตั้งชันและขยายใหญ่ขึ้น จึงเอามาถูไถที่ช่องทางรักของจุนฮยอง


“ จุนฮยอง .. อื้ออออ .. รักนะ.. อ่า อ่า ” ดูจุนครางออกมาอย่างพอใจพร้อมกับจับสะโพกจุนฮยองให้ยกก้นขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะสอดแท่งร้อนของตัวเองเข้าไปในช่องทางรักของจุนฮยองช้าๆ ตอนนี้จึงกลายเป็นว่าจุนฮยองกำลังนอนคว่ำในท่ากึ่งคุกเข่า โดยที่หน้าอกแตะพื้น ยกสะโพกขึ้นสูงพอประมาณ โดยมีดูจุนคุกเข่าอยู่ด้านหลังค่อยๆกระแทกแท่งร้อนของตัวเองเข้าไปในช่องทางรักที่ตอดรัดของจุนฮยองอย่างค่อยเป็นค่อยไปจนสุด แล้วจึงเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นตามความต้องการที่เพิ่มสูง ในขณะที่มือหนาก็ลูบคล้ำแกนกายจุนฮยองหนักๆ


“ อ่ะ อ่ะ อ้ะ ดูจุน อื้ออออ อ่ะ อ่า อ่า อ้าาาาาาาาา ~ ” จุนฮยองครางออกมาสุดเสียงเมื่อถึงจุดสุดยอด น้ำสีขาวขุ่นเลอะออกมาเปื้อนมือดูจุนเต็มไปหมด แต่เจ้าของมือกลับไม่ยอมเอามือออก แถมยังรูดแกนกายจุนฮยองขึ้นลงถี่ๆ เพื่อปลุกอารมณ์อีกรอบ ในขณะที่ตัวเองก็เร่งจังหวะขยับแท่งร้อนที่อยู่ในตัวจุนฮยองให้เร็วขึ้น อารมณ์ที่เพิ่งสงบลงไม่ถึงสามวิจึงกลับมาอีกครั้งอย่างช่วยไม่ได้ แกนกายที่เพิ่งปลดปล่อยตั้งชันอย่างรวดเร็วพร้อมกับเสียงครางที่ดังระงมของทั้งคู่


“ อ่า .. กูคิดถึงมึง จุนฮยอง .. อือ อื้อออออออ ”


“ เร็วอีกดูจุน .. อ้า อ่า .. กูไม่ไหวแล้ว ”


“ อ่ะ อ่ะ  อ้ะ อ้ะ …. อื้อออออออ ” ดูจุนกับจุนฮยองกระตุกพร้อมกันแทบจะทันที เมื่อปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมาแล้ว ร่างบางของจุนฮยองล้มฟุบลงกับที่นอนอย่างหมดแรง เพราะปลดปล่อยไปถึงสองรอบติด อาการปวดหัวค่อยๆดีขึ้น ในขณะที่เนื้อตัวก็เริ่มหายร้อนบ้างแล้ว ส่วนดูจุนนั้นกลับรู้สึกเหมือนร่างกายตัวเองอุ่นขึ้นมาอย่างผิดปรกติ ซึ่งเขารู้ดีอยู่แล้วว่ามันต้องกลายเป็นแบบนี้ ถ้ามีอะไรกันกับจุนฮยองตอนที่ยังมีไข้


“ ยังปวดหัวอยู่มั้ย เห็นฝันร้ายอยู่หรือเปล่า ” ดูจุนถามพลางกดจูบลงไปที่เอวบางพร้อมกับดูดเม้มจนขึ้นรอย จุนฮยองจึงตอบรับอยู่ในลำคอเสียงค่อย ฝันร้ายถูกแทนที่ด้วยความทรงจำใหม่อย่างสมบูรณ์ ถึงแม้ว่าจะยังคงหลงเหลือบาดแผลอยู่บ้างแต่จุนฮยองก็ไม่กลัวอีกแล้ว ถ้ามียุนดูจุนอยู่ด้วย เขาจะไม่มีวันเสียใจที่เลือกดูจุน


“ สร้างฝันดีให้บ้างสิ ”


“ ไหวเปล่าล่ะ ”


“ ถ้าไม่ไหวจะถามทำไม ” ดูจุนหัวเราะออกมายิ้มๆกับคำพูดของจุนฮยอง คนไม่สบายมักมีความต้องการสูงกว่าคนปรกติจริงๆสินะ เป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ยที่ยงจุน    ฮยองออกปากพูดเองว่าต้องการ โดยที่ไม่ต้องกระตุ้นใดๆ กะจะเอาไข้มาฝากไว้ที่เขาหมดเลยเหรอไง


“ แล้วคิดว่ากูจะไหวมั้ย ”


“ เรื่องแบบนี้มึงเคยไม่ไหวด้วยเหรอ ” ดวงตาสีนิลปรายตามองดูจุนที่ยังคงยุ่มย่ามอยู่กับเอวของเขาด้วยความต้องการ ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงรู้สึกต้องการขนาดนี้ รู้เพียงแต่ว่าต้องการแค่ยุนดูจุน


ริมฝีปากเรียวไล่พรมจูบไปทั่วแผ่นหลังบางพร้อมกับขยับตัวขึ้นมานอนในระดับเดียวกันกับจุนฮยอง รอยแดงที่เกิดจากการดูดเม้มจากริมฝีปากของดูจุนเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อดูจุนยังคงดูดเม้มผิวเนื้อเนียนของจุนฮยองไปทั่ว ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนข้างๆจุนฮยองพร้อมกับพลิกร่างจุนฮยองที่นอนคว่ำอยู่ให้นอนตะแคงหันหลังให้เขาแทน มือหนาลูบไล้ไปตามต้นขาเนียนอย่างยั่วยวน แล้วจึงยกขาจุนฮยองข้างหนึ่งพาดกับต้นขาเขาเอาไว้


“ อื้อออออ ดูจุน ทำอะไร ”


“ ทำให้มึงฝันดีไง ” ดูจุนยกยิ้มเจ้าเล่ห์พลางกอบกุมแกนกายจุนฮยองเอาไว้ แล้วจึงออกแรงบีบแรงบ้างเบาบ้าง จนคนถูกกระทำถึงกับต้องบิดตัวไปมาด้วยความเสียว และนั่นก็ทำให้ช่องทางรักของเขากระทบโดนแท่งร้อนดูจุนหลายรอบราวกับว่าคนข้างหลังต้องการจะให้เป็นแบบนี้อยู่แล้ว เมื่อเห็นว่าแท่งร้อนของตัวเองแข็งชันขึ้นอีกครั้งดูจุนก็ดันเข้าไปในช่องทางรักของจุนฮยองจนสุด


“ โยกสะโพกแบบนั้นแหละจุนฮยอง …. อ๊า อ๊า ~ ” ดูจุนจับขาจุนฮยองข้างที่พาดกับต้นขาเขาให้อ้ากว้างขึ้น พลางเด้งสะโพกสวนกับจุนฮยองถี่ๆ ช่องทางรักที่ค่อนข้างอุ่นและตอดรัดของจุนฮยองทำให้อารมณ์ดูจุนพุ่งพล่าน เสียงเนื้อกระทบกันดังสลับกับเสียงครางระงมไปทั่วห้อง ใบหน้ามนเชิดขึ้นด้วยความซ่าน เมื่อมืออีกข้างของดูจุนสอดลอดมาข้างกายแล้วขยี้ยอดอกเล็กจนตั้งชัน เหงื่อเม็ดเล็กๆซึมพราวไปหมดทั้งสองร่าง เมื่อต่างฝ่ายต่างก็ต้องการ


“ ดะ ดูจุน อื้ออออ เสียวท้องน้อย อ๊า อ๊า อ๊า ” จุนฮยองหันหลับไปมองหน้าดูจุนพลางใช้มือลูบไล้ตามสันกรามของเขาแผ่วเบา แล้วจึงกดท้ายทอยดูจุนลงมาประกบริมฝีปากแลกลิ้นกันอย่างเร่าร้อน ในขณะที่ส่วนล่างก็ยังคงกระแทกติดกันถี่รัว ส่วนมือของดูจุนก็ยังคงสลับผลัดเปลี่ยนบดขยี้ยอดอกทั้งสองข้างของจุนฮยองไปมาไม่ยอมห่าง ความเสียวซ่านพุ่งพล่านไปทั่วร่าง จนต้องครางอู้อี้ออกมา ทั้งๆที่ยังจูบกันอยู่ ดูจุนเร่งจังหวะกระแทกแท่งร้อนของตัวเองลงกับช่องทางรักจุนฮยองให้เร็วขึ้น เมื่อเริ่มรับรู้ถึงความทรมานที่ต้องการปลดปล่อยของตัวเอง


“  อ๊ะ .. อ๊ะ .. อ๊ะ .. อื้อออออ .. อ้า .. อ้า .. อ๊า ” เสียงครางประสานกันดังออกมาตามแรงอารมณ์อย่างเสียวซ่าน ก่อนที่ดูจุนจะปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมาอีกรอบแล้วจึงตามมาด้วยจุนฮยองติดๆ หน้าอกของทั้งคู่กระเพื่อมขึ้นลงอย่างเป็นจังหวะเชื่องช้าด้วยความเหน็ดเหนื่อยจากบทเพลงรักที่เพิ่งจบลง จุนฮยองพลิกตัวหันหน้ามาหาดูจุนพร้อมกับลูบแก้มเขาอย่างอ่อนโยน ก่อนที่ปากอิ่มจะหยักยิ้มออกมาบางๆ


“ ขอบคุณนะ ที่เกิดมาเพื่อรักกู ”


“ ขอบคุณเหมือนกันที่เลือกกู ” ดูจุนยิ้มตอบจุนฮยองพลางจูบลงที่หน้าผากของคนตรงหน้าด้วยความรัก ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง วันที่เขาได้ยงจุนฮยองคนเดิมกลับคืนมา ไม่จำเป็นต้องน่ารักอ่อนโยนเหมือนแจซุน แค่เป็นจุนฮยองคนขี้โวยวาย แต่รักได้แค่ยุนดูจุนก็พอ


“ แจซุนคือรักแรกของกู และมึงจะเป็นความรักครั้งสุดท้าย ไม่ว่าจะแจซุนหรือจุนฮยอง กูก็รักมึง ”


“ ยงกุนก็รักพี่ดูจุนฮะ ส่วนกูก็รักมึงนะ ยุนดูจุน ” จุนฮยองอมยิ้มออกมาเขินๆกับคำพูดของตัวเอง โดยไม่รู้เลยว่ายุนดูจุนเองก็แทบจะบ้าตายอยู่แล้วกับความน่ารักแบบปรอทแตกของแฟนตัวเอง


“ ไปหัดทำตัวน่ารักแบบนี้มาจากไหนครับแฟน สงสัยคืนนี้ไม่ต้องนอนกันแล้วมั้ง ”


“ ก็ไม่ค่อยอยากจะนอนสักเท่าไหร่หรอก ”


“ แล้วอย่ามาอ้อนให้กูหยุดกลางคันก็แล้วกัน ”


“ มีเหตุผลอะไรที่กูต้องหยุดฝันดี ” คำตอบทีเล่นทีจริงของจุนฮยองทำให้ดูจุนยิ้มตาม ก่อนจะกดจูบลงไปที่ริมฝีปากอิ่มหนักๆ เพื่อเป็นการเริ่มต้นบทเพลงรักครั้งใหม่ขึ้นอีกรอบ โดยที่ไม่รู้เลยว่ามันจะจบลงที่รอบไหน


ไม่รู้ว่าคืนนี้จุนฮยองพูดคำว่ารักไปกี่รอบ หรือได้ยินจากดูจุนกี่ครั้งแล้ว แต่ก็ยังรู้สึกอบอุ่นใจเสมอที่ได้ยินและได้พูด เพราะหัวใจของพวกเขาทั้งสองกำลังเต้นเป็นจังหวะเดียวกันที่เรียกว่าจังหวะรัก





…………………………………………




สามารถติดตามเรื่องราวฉบับเต็มได้ที่
คัมซา คัมซา
^^






ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น