“เปิดผ้าห่มเร็วครับ..
ผมช่วย” พูดด้วยน้ำเสียงกึ่งเล่นกึ่งจริงก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาตอนที่เห็นว่าใบหน้าขาวเนียนนั่นแดงแค่ไหน
โฮวอนผงกหัวน้อยๆให้อีกคนที่มองมาด้วยแววตาเหมือนไม่แน่ใจพร้อมๆกับมือที่เริ่มลูบไปตามเรียวขายาว
“โฮวอนอ่า.. ไม่เอา”
“ไม่ได้หรอกครับ
ผมต้องรับผิดชอบสิที่ทำพี่ตื่นเต้นขนาดนี้เนี่ย” พูดออกไปแบบจริงใจแต่ก็อดจะหัวเราะออกมาไม่ได้
ซองกยูมองมาทางเขาด้วยสายตาอ้อนๆก่อนจะยอมเตะผ้าห่มที่พันรอบขาออก
เรือนหน้าหวานหันเข้าหาหมอนใบใหญ่เพื่อปิดซ่อนความอายตอนที่รู้สึกได้ถึงมือของโฮวอนที่ขยับลูบเบาๆอยู่ตรงต้นขา
มือหนาเลื่อนมาสัมผัสเบาๆผ่านเนื้อผ้าแต่กลับเรียกเสียงหอบหายใจหนักๆจากซองกยูได้ไม่ยาก
โฮวอนยกยิ้มบางกับท่าทางน่ารักๆของซองกยู
ก่อนที่มือหนาจะค่อยๆดึงเอากางเกงขาสั้นสีดำที่ตัดกันดีกับเรือนขาขาวออกวางไว้ปลายเตียง
มือซนลูบไล้ไปตามเรียวขายาวแผ่วเบาก่อนจะสอดหายเข้าไปใต้เสื้อยืดสีส้มตัวใหญ่
ในขณะที่มืออีกข้างก็ยังเคล้นคลึงอยู่บนส่วนกลางลำตัวที่ยังถูกปกปิดเอาไว้ภายใต้กางเกงผ้าเนื้อดี
ซองกยูหอบหายใจอย่างติดขัดตอนที่อีกคนเน้นน้ำหนักมือลงบนส่วนอ่อนไหวเบาบ้างแรงบ้างสลับกันไป
มือเรียวสวยวางทับลงบนริมฝีปากสีสดของตัวเองเพื่อปิดกั้นเสียงน่าอายไม่ให้เล็ดลอดออกมาในขณะที่มือข้างที่ว่างก็จิกทึ้งลงบนที่นอนเพราะความวาบหวามที่ได้รับ
“พี่กยู.. พร้อมนะครับ?” ได้ยินเสียงอีกคนเอ่ยปากถามในจังหวะที่ชั้นในตัวจิ๋วถูกดึงออกไปจากตัว
เรือนหน้าขาวเห่อร้อนขึ้นมาอีกครั้งตอนที่นึกขึ้นได้ว่าอีกฝ่ายกำลังเห็นเขาในสภาพแบบไหน
ซองกยูครางออกมาแผ่วเบาตอนที่สัมผัสได้ถึงความอุ่นร้อนจากมือของอีกคน
ฟันคมกัดริมฝีปากล่างเอาไว้แน่นแต่ก็ยังไม่วายหลุดเสียงหวานๆออกมาอยู่ดีในตอนที่อีกฝ่ายเริ่มขยับข้อมือเบาๆ
“อย่ากัดปากสิครับ..
เดี๋ยวเป็นแผลนะ” น้ำเสียงอ่อนโยนที่มาพร้อมกับจูบแผ่วเบาบนริมฝีปาก
แขนขาวยกขึ้นโอบรอบคอโฮวอนพลางจูบตอบอย่างรุนแรงตามอารมณ์ที่พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ
โฮวอนถอนจูบออกมาช้าๆก่อนจะเลื่อนลงกวาดชิมซอกคอขาวโดยที่ฝ่ามือร้อนก็ยังคงทำหน้าที่ได้เป็นอย่างดี
“อืม.. โฮวอน อ่ะ..” เสียงหวานเอ่ยเรียกชื่ออีกคนออกมาตอนที่โฮวอนปล่อยมือออกจากส่วนแข็งขืนแบบกระทันหัน
โฮวอนกดจูบลงบนซอกคอขาวก่อนจะเลื่อนตัวลงมาจนหน้าคมอยู่เสมอกับส่วนกลางลำตัวของอีกคน
ลมหายใจอุ่นร้อนที่รดตรงส่วนปลายทำเอาซองกยูต้องหอบหายใจออกมาหนักๆเพราะความตื่นเต้นเมื่อรับรู้ได้ว่าอีกคนกำลังจะทำอะไรต่อไปกับร่างกายของเขา
โฮวอนยกยิ้มน้อยๆตอนที่เห็นส่วนกลางลำตัวของอีกคนที่สั่นระริกอยู่ตรงหน้า
ลิ้นร้อนแตะลงบนส่วนปลายพลางแลบเลียอย่างแผ่วเบา
ได้ยินเสียงครางหวานจากปากอีกคนมือหนาถึงได้เลื่อนไปประสานเอาไว้กับฝ่ามือขาวแทนถ้อยคำปลอบโยน
รับรู้ได้ถึงความตื่นเต้นปนหวาดกลัวของซองกยูตอนที่อีกคนกระชับมือเขาไว้แน่นตอนที่โพรงปากอุ่นร้อนครอบครองแกนกายเข้าไปทั้งหมด
ลิ้นหนาลากเลียตามความยาวของอีกคนสลับกับหยอกล้อตรงส่วนปลายอย่างใจเย็น
ซองกยูปล่อยเสียงหวานๆออกมาแบบขาดห้วงตอนที่อีกฝ่ายกดริมฝีปากลงลึกจนแทบจะกลืนเขาไปทั้งหมด
“อ่า.. โฮวอน เดี๋ยว..” เอ่ยปากห้ามได้เพียงแค่นั้นก็ต้องครางเสียงหวานออกมาอีกรอบตอนที่โฮวอนถอนริมฝีปากออกมาแล้วครอบลงไปใหม่จนสุดความยาว
ขาขาวถีบดิ้นไปมาด้วยความเสียวซ่านพร้อมกับเสียงหวานที่ถูกปล่อยออกมาแบบขาดห้วง
“อืม.. พี่กยู..” คนเป็นน้องครางเบาๆในลำคอตอนที่รู้สึกได้ว่าแกนกายของอีกคนเริ่มจะขยายใหญ่ขึ้นมาอีก
โฮวอนเร่งจังหวะเร็วบ้างช้าบ้างสลับกันจนฝ่ามือขาวข้างที่ว่างเลื่อนมาประคองท้ายทอยเขา
เล็บคมจิกลงบนไหล่แกร่งตอนที่ปลายลิ้นลากเลียไปตามความยาวก่อนจะหยุดหยอกล้อตรงส่วนปลายเบาๆ
โฮวอนถอนริมฝีปากออกมาพลางยกตัวขึ้นจูบเบาๆบนริมฝีปากสวยในขณะที่มือหนาก็ทำหน้าที่แทนแบบไม่บกพร่อง
แขนเรียวโอบรอบคอพลางยกตัวขึ้นจูบโฮวอนเพื่อกลั้นเสียงหวานไม่ให้หลุดออกมาตอนที่มือของอีกคนเริ่มเร่งจังหวะจนแทบจะทนไม่ไหว
“ฮ.. โฮวอน.. อื้ม.. ใกล้แล้ว..
ปล่อย..” เสียงหวานกล่าวขาดห้วงพร้อมกับมือที่พยายามจะดันโฮวอนออกห่าง
คิ้วเข้มเลิกขึ้นก่อนจะกดจูบเอาแต่ใจพร้อมกับเร่งจังหวะที่ด้านล่างจนรู้สึกได้ถึงแรงกระตุกน้อยๆกับความอุ่นร้อนที่มือ
โฮวอนถึงได้ยอมถอนจูบออกมา
แผ่นอกบางหอบหายใจหนัก
ใบหน้าขาวก็ขึ้นสีเรื่ออย่างน่ารัก โฮวอนกดจูบหนักๆลงบนแก้มยุ้ยไปฟอดใหญ่
ก่อนจะเลื่อนตัวลงไปทำความสะอาดคราบขาวๆออกให้
ตาคมเหลือบขึ้นมองซองกยูที่เบือนหน้าหลบตอนที่ลิ้นร้อนกวาดเลียลงบนหน้าท้องเนียน
มือขาวที่ยังประสานอยู่กับมือของเขาสั่นเบาๆจนเขาต้องกระชับให้แน่นขึ้นกว่าเก่า
“ผมรักพี่นะ.. ซองกยู”
“ร.. รู้แล้ว” เรือนหน้าขาวเบือนหนีตอนที่อีกคนนอนลงข้างๆพลางสวมกอดเขาไว้ในอ้อมแขน
แผ่นอกแกร่งที่ชิดกับแผ่นหลังทำให้ซองกยูรับรู้ได้ว่าอีกฝ่ายใจเต้นแรงขนาดไหนตอนที่พูดคำๆนั้นออกมา
เรือนหน้าหวานหันกลับมามองหน้าอีกคนที่โปรยยิ้มทะเล้นใส่เขา
ก่อนจะเป็นฝ่ายกดจูบที่เร็วและแผ่วเบาลงบนริมฝีปากหยัก
“ทำแบบนี้อ่ะ.. เดี๋ยวผมก็ทนไม่ไหวหรอก” น้ำเสียงงอแงจากคนข้างตัวทำเอาซองกยูต้องหัวเราะออกมาก
มือข้างที่ว่างฟาดเบาๆบนแขนแกร่งที่โอบรอบเอวเขาไว้ก่อนที่เสียงหวานๆจะอ้อมแอ้มตอบออกมา
“ทนไม่ไหวก็ไม่ต้องทนสิ..”
……………………………………………………………………………………………………………..
สามารถติดตามเรื่องราวฉบับเต็มได้ที่
คัมซา คัมซา
^^
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น