“ ไม่เอา !! กูไม่อยากลอง ”
“ แต่กูอยาก ”
“ มึงอยากก็ไปทำกับคนอื่นสิ อย่ามะ …. อือออออ ~
” คำพูดทุกคำถูกกลืนลงคอจนหมดสิ้น เมื่อถูกริมฝีปากของคนข้างบนประกบลงมาอย่างหนักหน่วง
สัมผัสที่เร่าร้อนเริ่มต้นขึ้นทันทีที่ริมฝีปากของดูจุนบดขยี้ริมฝีปากจุนฮยองด้วยความป่าเถื่อน
ปลายลิ้นร้อนเกี่ยวตวัดลิ้นเขาเอาไว้พร้อมกับดูดดุดอย่างร้อนแรง
รสจูบของดูจุนค่อยๆเผาพลาญสติสัมปชัญญะของจุนฮยองไปทีละนิด จนเริ่มรู้สึกควบคุมตัวเองไม่ได้
และเมื่อรับรู้ถึงความเสียเปรียบที่มากขึ้น
คำว่าไม่ยอมก็ผุดขึ้นมาในหัวของยงจุนฮยองทันที คนที่คอนโทรล์อยู่ข้างบนต้องเป็นเขาไม่ใช่ยุนดูจุน
!!
มือเล็กของจุนฮยองค่อยๆปลดกระดุมเสื้อของดูจุนออกตั้งแต่เม็ดแรกยันเม็ดสุดท้าย
ก่อนจะลูบไล้ไปทั่วแผ่นอกแกร่งอย่างเบามือ ดูจุนถึงกับชะงักที่จุนฮยองทำอะไรแบบนี้
เขาผละริมฝีปากออกมาจ้องหน้าคนใต้ร่างงงๆ
จุนฮยองไม่รอให้ดูจุนได้ถามอะไรก็โน้มคอเขาลงมาประกบจูบอีกครั้งอย่างเร่าร้อน
ก่อนที่จะอาศัยจังหวะที่ดูจุนเผลอพลิกตัวเองขึ้นมาคร่อมอยู่ข้างบนทันที พร้อมกับก้มลงไปกัดที่คอของดูจุนเต็มแรง
ปลายลิ้นร้อนดูดดุนไล่เลียตั้งแต่ซอกคอลงมาถึงอกแกร่งด้วยความร้อนแรง
ในขณะที่มือเล็กก็เลื่อนไปถอดเข็มขัดดูจุนออกอย่างคล่องแคล่ว
“ มึงพลาดเองนะ โทษกูไม่ได้ ”
จุนฮยองพึมพำด้วยความพอใจ ก่อนจะเลื่อนมือลงไปรูดซิปกางเกงของดูจุน
ตั้งใจจะจับไอ้คนใต้ร่างแก้ผ้าล่อนจ้อนเหมือนกับเขาในตอนนี้ที่มีเพียงผ้าห่มคลุมตัวเอาไว้เท่านั้น
แต่ก็ต้องผิดหวัง เมื่อจู่ๆก็ถูกดูจุนจับพลิกกลับลงไปนอนข้างล่างเหมือนเดิม
“ ย่าห์ !! ยุนดูจุน ทำบ้าอะไรของมึง
ปล่อยกูเดี๋ยวนี้ ” จุนฮยองทั้งดิ้นทั้งโวยวายเมื่อถูกดูจุนใช้เข็มขัดมัดมือทั้งสองข้างติดกับหัวเตียงแน่น
“ กูจะสอนให้มึงรู้เองยงจุนฮยอง ว่าการที่คิดจะกดคนอย่างยุนดูจุนผลมันจะเป็นยังไง
”
ดูจุนว่าพร้อมกับถอดเสื้อเชิ้ตออกเผยให้เห็นหน้าอกแกร่งที่มีกล้ามเนื้อแซมอยู่ตามสไตร์หุ่นนักกีฬา
จุนฮยองกลืนน้ำลายลงคอฝืดๆ รู้สึกร้อนๆหนาวๆไปหมดทั้งตัวเมื่อได้เห็นท่อนบนเปลือยเปล่าของดูจุน
“ มะ .. มึงจะทำอะไร ”
“ ยั่วมึง ” คำตอบสั้นๆแต่กลับทำให้จุนฮยองถึงกับไปต่อไม่เป็น
เขาเม้มริมฝีปากแน่น ไม่อยากจะยอมรับว่าตัวเองกำลังหน้าแดงเพราะเห็นดูจุนเปลือย
ดูจุนมองคนตรงหน้าที่เอาแต่ก้มหน้างุดไม่ยอมมองหน้าเขา แถมยังไม่เถียงกลับมาสักคำ ก็อดยิ้มออกมาไม่ได้
เพราะเขารู้ดีว่ายงจุนฮยองกำลังเขิน ซึ่งมันเป็นอะไรที่น่ารักมากในสายตาเขา
‘ ถ้าเขินแล้วจะน่ารักขนาดนี้ ก็เขินอีกหน่อยแล้วกันนะจุนฮยอง
’
ดูจุนมองหน้าคนใต้ร่างพร้อมกับยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะกระชากผ้าห่มที่คลุมตัวจุนฮยองออกอย่างรวดเร็ว
เล่นเอาจุนฮยองถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เขาอยากจะอ้าปากด่าคนตรงหน้าแทบตาย
แต่ก็ไม่รู้ทำไมปากมันถึงไม่ยอมขยับ
ยิ่งถูกสายตาคมของดูจุนจ้องมองร่างเปลือยเปล่าของตัวเองมากแค่ไหน
จุนฮยองก็ยิ่งไม่กล้าสบตา เอาแต่จะเบนหน้าหนีท่าเดียว
‘ กูเป็นบ้าอะไร ทำไมถึงไม่กล้าสบตามัน ’
“ จ้องอะไรนักหนาวะ กูก็เป็นผู้ชายเหมือนกันกับมึงนั่นแหละ
” จุนฮยองกลั้นใจพูดออกมาจนได้เมื่อเริ่มรู้สึกว่าถูกจ้องนานเกินไป
“ อ้าขาสิ ”
“ ทะ ทำไมต้องอ้า .. มะ ไม่เอา ”
“ มึงจะอ้าเองหรือให้กูเป็นคนอ้า ”
“ ไม่เอา ไม่อ้า ยังไงก็ไม่ อ่ะ … ยะ อย่า ” จุนฮยองร้องเสียงหลงเมื่อถูกดูจุนจับอ้าขาพร้อมกับโน้มตัวลงมาแทรกกลางระหว่างขาทั้งสองข้าง
และยังไม่ทันจะได้อ้าปากค้านอะไรก็ถูกดูจุนกัดเข้าที่ริมฝีปากจนเลือดซิบ
ปลายลิ้นร้อนไล่เลียตามแผลอย่างแผ่วเบา
ก่อนจะสอดแทรกเข้าไปดูดดุดลิ้นหนาด้วยความกระหาย จุนฮยองครางอู้อี้อยู่ในลำคอเพราะรู้สึกแสบที่แผล
แต่ดูจุนก็ยังไม่มีท่าทีว่าจะยอมถอยห่าง จูบซ้ำลงไปครั้งแล้วครั้งเล่า
จนในที่สุดคนถูกกระตุ้นก็ทนไม่ไหว
ลิ้นหนาเกี่ยวตวัดตอบรับจูบของดูจุนด้วยความต้องการ
“ อืมมมมมมม ~ ”
เนิ่นนานเท่าไหร่ไม่รู้ที่ทั้งคู่จูบกัน
จนในที่สุดก็เป็นดูจุนเองที่ถอนริมฝีปากออกมา ปลายลิ้นร้อนไล่เลียตั้งแต่ปลายคางลงมาดูดเม้มไปทั่ว
จนร่างกายเนียนขาวเต็มไปด้วยรอยแดงเป็นจ้ำๆ
“ มึงไม่มีทางกดกูได้
ทีหลังอย่าคิดจะทำอีก ไม่งั้นทั้งตัวมึงจะมีแต่รอยดูดและรอยฟันกู ”
ดูจุนกระเส่าเสียงแหบพร้อมกับดุนปลายลิ้นเลียยอดอกที่แข็งชันขึ้นมาเพราะความเสียวของจุนฮยองรัวๆ ก่อนจะดูดเม้มซ้ำๆอยู่อย่างนั้น
หน้าอกบางแอ่นขึ้นมารับจูบจากดูจุนด้วยความซ่านพร้อมกับเสียงครางที่ดังออกมาไม่หยุด
“ อื้ออออ อืออ ~ ”
มือเรียวของดูจุนลูบไล้ไปทั่วต้นขาขาวของคนใต้ร่าง
ปลายนิ้วถูกลากผ่านรอบๆแกนกายไปมา แต่ก็ไม่มีท่าทีว่าจะแตะโดนเลยแม้แต่น้อย
และนั่นก็ทำให้แกนกายของจุนฮยองตื่นตัวขึ้นมาเต็มที่
“ อืออออ ดะ ดูจุน … อ่า ~ ”
ใบหน้าหวานเริ่มยู่ยี่เมื่อพยายามต่อต้านความรู้สึกของตัวเอง
ไม่อยากจะยอมรับแต่ก็ต้องยอม ตอนนี้เขาต้องการยุนดูจุน
ความต้องการมันเพิ่มขึ้นเรื่อยๆอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ทั้งๆที่พยายามปฏิเสธแต่ร่างกายกลับทรยศเผลอตอบสนองทุกแรงอารมณ์ที่ดูจุนปรนเปรอ
“ จุนฮยอง ต้องการกูมั้ย .. หื้อออ ”
ดูจุนครางอยู่ในลำคออย่างพอใจเมื่อเห็นสีหน้าแดงฉ่าของคนใต้ร่างเต็มไปด้วยความต้องการ
“ มะ .. ไม่ !!
อื้ออออ ไม่ไหวแล้ว ”
“ กูจะทำให้ แต่มีข้อแม้ ”
“ ข้อแม้บ้าอะไร มึงรีบๆพูดมา กะ กู
ไม่ไหวแล้ว ” จุนฮยองตวาดออกมาด้วยใบหน้าแดงก่ำ ดูจุนเห็นอย่างนั้นก็อดขำไม่ได้
เขาหัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนจะยื่นมือไปแก้มัดให้จุนฮยองพร้อมกับส่งปากกาและกระดาษที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียงให้คนใต้ร่างยิ้มๆ
เพราะในความคิดของดูจุน ยังไงๆจุนฮยองก็ไม่เหมาะกับการเป็นรุก
“ เซ็นชื่อลงในนี้ แล้วกูจะทำให้ ”
“ มะ มัน คืออะไร ให้กูอ่านก่อนสิ ”
“ เซ็นแล้วค่อยอ่าน ”
“ ไม่เอา กระดาษอะไรก็ไม่รู้
จะเซ็นมั่วๆได้งะ ไง .. อ่ะ อ่า อื้อออ ” จุนฮยองยังพูดไม่ทันจะจบเสียงครางก็เข้ามาแทนที่
เมื่อมือของดูจุนกดเน้นไปที่แกนกายเขาอย่างหนักหน่วงพร้อมกับกดย้ำอยู่อย่างนั้น ก่อนจะรูดขึ้นลงช้าๆ
แต่มันช้าเกินไปสำหรับอารมณ์ของจุนฮยองในตอนนี้
สะโพกมนแอ่นขึ้นด้วยความซ่าน รู้สึกอึดอัดบริเวณแกนกายจนแทบจะทนไม่ไหว
น้ำสีขาวขุ่นเริ่มปริ่มออกมาตรงบริเวณส่วนปลาย แต่กลับออกมาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
ปากอิ่มร้องครางด้วยความทรมาน หัวสมองไม่รับรู้อะไรอีกแล้วนอกจากความต้องการที่จะปลดปล่อย
“ ดะ ดูจุน อื้อออ เร็วอีก
เร็วกว่านี้ … กะ กูไม่ไหวแล้ว อ่า
~ ”
“
ถ้าอยากให้เร็วกว่านี้ก็เซ็นสิครับที่รัก ” ดูจุนยื่นปากกาให้จุนฮยองอีกครั้ง
และดูเหมือนครั้งนี้จุนฮยองจะไม่คิดอะไรอีกแล้ว
เขารีบจรดปลายปากกาเซ็นชื่อลงไปในช่องที่เป็นชื่อของตัวเองด้วยมือที่สั่นเทา เพราะร่างกายกำลังถูกกระตุ้น
“ แบบนี้ค่อยน่ารักหน่อย ”
ดูจุนมองแผ่นกระดาษที่มีลายเซ็นของจุนฮยองยิ้มๆ
ก่อนจะก้มลงไปกัดที่ยอดอกเล็กของจุนฮยองเบาๆพร้อมกับใช้ปลายลิ้นเลียวนระริก
ในขณะที่มือก็เร่งจังหวะรูดขึ้นลงแกนกายจุนฮยองเร็วๆ จนจุนฮยองถึงกับอดไม่ได้ที่จะเลื่อนมือมาลูบไล้ใบหน้าดูจุนด้วยความเสียว
อกบางแอ่นรับสัมผัสจากดูจุนอย่างง่ายดาย
พอๆกับที่สะโพกมนเด้งขึ้นลงตามจังหวะที่ดูจุนปรนเปรอ
“ อ่ะ อ่ะ อ๊ะ … อื้ออออ …. อือออออ อ่าาา ~ ”
“
มึงเหมาะกับการครางอยู่ใต้ร่างจริงๆว่ะ ” ดูจุนยิ้มเยาะเมื่อน้ำสีขาวขุ่นเลอะออกมาเปรอะเปื้อนเต็มมือเขาไปหมด
หลังจากที่เจ้าของมันถึงจุดสุดยอดแล้ว จุนฮยองนอนหอบอยู่บนเตียงอย่างหมดแรง
รู้สึกเมื่อยล้าไปหมดทั้งตัว
ในขณะที่ในใจก็นึกแค้นร่างกายตัวเองไม่หายว่าทำไมถึงได้ยอมให้ยุนดูจุนควบคุมได้ง่ายดายแบบนี้
.. อับอายขายขี้หน้าชะมัด
!!
“ อย่าให้ถึงตากูบ้างก็แล้วกัน
มึงเผลอเมื่อไหร่กูจะโป๊ะยาสลบ ลากขึ้นเตียงจับกดให้เดี้ยงเลย คอยดู ”
“ ถ้ามีปัญญากดกูแค่ตอนสลบก็เอาสิ
แต่ขอบอกว่าอ่อนว่ะ ” ดูจุนแสยะยิ้มอย่างผู้ชนะพร้อมกับยันตัวเองลุกขึ้นยืนเต็มความสูง
ก่อนจะก้มลงหยิบผ้าห่มที่เคยกระชากทิ้งไปขึ้นมาโยนใส่จุนฮยองเต็มแรง เล่นเอาคนที่นอนอยู่ถึงกับหน้ามุ้ยพร้อมกับโผล่หัวออกมามองด้วยสายตาเคืองๆ
“ ไม่ต้องมามองกูด้วยสายตาแบบนั้น
ลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัว แล้วเดี๋ยวจะเอาสัญญาให้ดู ”
“ เออ แล้วมึงจะไปไหน ”
“ ห้องน้ำ
กูไม่ใช่พระอิฐพระปูนถึงจะได้ไม่รู้สึกอะไรเวลาที่ได้ยินเสียงมึงคราง ทำไม อยากทำให้กูบ้างเหรอไง
ก็ได้นะ .. แต่ใช้ปากมึงทำไม่ใช่มือ
”
“ ไอ้บ้า !! จะไปไหนก็รีบไปเลย ”
จุนฮยองปาหมอนใส่หน้าดูจุนเต็มแรงด้วยความโกรธปนเขิน แต่โชคดีที่ดูจุนคว้าเอาไว้ได้ทัน
หน้าหล่อๆของเขาก็เลยยังอยู่รอดปลอดภัยจากการถูกหมอนกระแทกหน้า
“ กูไปแล้วอย่าคิดถึงแล้วกัน ” ดูจุนแกล้งแซวจุนฮยองหน้าระรื่น
ก่อนจะเดินฮัมเพลงออกจากห้องไปอย่างอารมณ์ดี โดยไม่ทันได้สังเกตเลยว่าใบหน้ามนที่เคยเป็นสีขาวเนียนของจุนฮยองค่อยๆแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อด้วยความอาย
ปากอิ่มเม้มแน่นเข้าหากันจนเป็นเส้นตรงเพราะพูดอะไรไม่ออก ครั้งนี้เขาพลาดเองจริงๆ
………………………………………………………
สามารถติดตามเรื่องราวฉบับเต็มได้ที่
คัมซา คัมซา
^^
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น